логоFacebookTwitterYouTubeeMail

презвитер Горан Стојчевски
BACK TO THE ROOTS
(ПОКАЈАНИЕ)

„Никој да не каже дека го познал Бога, доколку не ја спознал својта слабост„

Митрополит Наум


Се случи, иако сеуште во најава, но епископот Климент убаво забележа, претстои судир на милитантниот атеизам и радикалниот фундаментализам. Првиот, почива на доктрината на либерализмот, во една статија и наречен сив, да и така е, безживотен е по суштина, но во светот функционира противприродно, и по плодовите го препознаваме (Мт.7,15-20), како што вели Христос Господ, а политички според истата констатација се има одомаќинето како Осмиот патник во над педесет нијанси десни, леви, конзервативни, социјалдемократски, демократски, републикански...шарени, шарени како виножито, дури и знаме си имаат, тоа е. Вториот, етимолошки и семантички има религиозно покритие, но е испревртување на  секое добро и полезно давање што доаѓа одозгора, а испревртувачот е таткото на лагата, ѓаволот (Јован 8,44), со тоа и доктрината на радикалниот фундаментализам е сатанистичка, а таква е и на дело. Каде сме ние? Та нели ние сме она што е душата за телото, тоа се христијаните за светот, како што е забележано во Посланието до Диогент. Што ни стана, млаки сме како Понтиј Пилат, лицемерни како фарисеите, се држиме до каноните како книжниците, а сме секуларни како садукеите? Ќе рече некој, лицемере, извадија гредата од своето око, а потоа ќе видиш како да ја извадиш раската од окото на брата си..(Мт.7,5 и Лк.6,42), да лицемер, оти секој на свој начин е тоа, само треба да признае и да се преуми. Во еден претходен текст напишав дека, дали на некого му изгледа преподобно или не, сепак како свештенослужители, а и како христијани треба да зборуваме и практикуваме за постојана молитва, молете се постојано (1Сол.5,17), за покајание и исповед, покајте се оти се приближи царството Божјо (Мт.4,17,Мр.1,15)..., за Причест, Кој Го јаде Моето Тело и ја пие Мојата Крв има живот вечен и Јас ќе го воскреснам во последниот ден... ќе биде во Мене, и Јас во него...(Јован 6,53-57), дека во Кршетнието сме дале завет дека ќе ја исповедаме благодатта, ќе ја проповедаме милоста и нема да ги скриваме доброчинствата...и дека на таа вера во Христа Исуса ставен ни е печатот од дарот на Светиот Дух, кој е залог на нашиот вечен живот и единството со нашиот СветоТроичен Бог во Неговото Царство... за тоа ли сме во светот? Да бидеме Црква - Тело Христово преку Евхаристијата како присуство на царството Божјо во овој свет, да бидеме светлина и сол (Мт.5,13-14), или ни се изгуби верата т.е солта? За се друго расправеме во светот, а за Христа не сведочиме. Гледаме како светот тоне во злото, но истиот тој свет нас нè чека, ние да се прославиме во Христа и него да го прославиме преку нас, луѓето во светот чекаат на нашите молитви, од нив и тие ја чувствуваат благодатта, сострадалноста и сочуствителноста на светите подвижници се состои во покажување на љубовта Божја преку молитвата преку нас за сите твои луѓе. Не зборуваме тука за некаков синкретизам, но зборуваме за она што треба да го правиме како православни христијани, да сведочиме за Христа, да ја чуваме чистотата на верата преку литургиското подвижништво, без компромиси со лажниот секуларизам и некаква психолошка религиозност втемелена на човечкиот разум но, со љубов Христова втемелена во Црквата Негова. Веруваме и исповедуваме дека ја имаме вистинската вера, да православна, но треба да покажеме како таа функционира на дело, практикувањето на православната вера да биде наш одговор во т.н. судир на цивилизациите во овие времиња на безумството во светот. Ние треба да се преумиме, покајанието да нè води, тоа е враќањето кон нашите корени кои се христијански како што вели во една своја беседа блаженејшиот наш архиепископ Стефан. Листајќи еден магазин за славните балкански ѕвезди, налетав на едно интрервју кое ни било кој теолог не може да го опише ако не го живее, а тоа е дека враќањето на корените е всушност е покајанието,а корените се верата на нашите татковци, православие. Никола Пејаковиќ, режисер на „Убавите села, убаво горат„ каде е прикажана балканската мерзост на запустението од деведестетите години, а сега видена насекаде во светот, тој исповеда за враќањето кон верата како покајние, за промена на животот како преумување, за спознавањето на Бога преку искушенијата низ маки, неволји, лоши и грди работи. Неговата исповед е дека егото (гордоста) е најголемиот порок, страст од која се раѓаат сите други страсти кој ни штети нам и на другите луѓе, но исто така неговото покајние е дека создавањето на нов човек (во Христа) е наша обврска и пат, и дека верата во Бога е единственото нешто што може да нè спаси. Токму покајанието треба да биде нашиот одговор што треба да му го понудиме на светот ако како христијани сме неговата душа, затоа опитот во верата одговара преку него, тоа можеби на луѓето ќе им се чини како атак или богомолечка (преподобна) пропаганда, но во светот кој лежи во зло, во како што вели, дното од пороци, страсти и испревртена логика, каде ѓаволот и демоните си играат, на човекот не му е местото, верувајте, нуркав таму долу длабоко и знам дека доле нема ништо. Не е преподобно ако дојдеме на себе како блудниот син, ако станеме и отидеме на исповед, ако се покаеме дека згрешивме и против Бога и против себе си, и кон ближниот, оти преку покајнието повторно го слушаме нашиот Отец, изнесете најубава облека со која се облекуваме пак и пак во Христа и ги посведочуваме зборовите, овој е мојот син, беше мртов и оживе, изгубен беше и се најде (види Лк.15,11-24), тоа е нашата вера преку покајние до очистување, преку очистување до обожение, преку Крст до Воскресение. Радоста од животот во Христа мораме да ја споделиме во светот, кој од нас не очекува маршови, туку сведоштво за вечноста, за победата на животот над гревот, смртта и ѓаволот. Да не сееме магла од оправдувањата наши, како што вели о. Шмеман, грешиме од гордост и со телото, како и Адам, а во Црквата преку Евхаристијата преку благодарењето се обновуваме во Христа, лично за човекот т.е. сите луѓе во Новиот Адам (1Кор.15,22), соборно за светот преку Црквата Божја.

Историски, кога настапи секуларизацијата во Црквата преку Миланскиот едикт, одговорот беше покајанието пројавено во монаштвото, кога беше уценета верата и паѓаше Византија, одговорот беше покајанието, преку исихазмот. Во време на туѓите иноверни владеења повторно е одговорот преку покајанието во дамаскинарството, коливарите, во атеизмот повторно покајнието се пројавува како одговор преку епископот Велички Гаврил, па повторно возобновување на монаштвото итн.итн. покајанието на личен план, а сведоштвото за тоа покајние на соборен план преку Евхаристијата која не престанала да биде сведоштвото дека сме едно со Бога преку Христа Исуса, Неговото Тело и Крв.

Наше не е да држиме моливи в раце, туку бројаници и да се молиме, наше не е да се мериме со светот, туку со Христа, не е наше да маршираме со празни слогани, туку да се собереме како Црква на Литургија, наше не е да манипулираме со смртта, туку да сведочиме за воскресението Христово и вечниот живот. Наше не е да мудруваме светски, туку да ја стекнеме благодатта Божја и да се молиме сиот свет и сите луѓе сведочејќи за „љубовта Христова која сите нè прегрнува со раширените раце на Крстот„ како што вели, митрополитот Пимен.
Нашиот одговор на сите во светот нека биде покајние и Евхаристија, да го држиме умот во пеколот и да не очајуваме како што вели св. Силуан, оти Христос победува...Јас Сум Оној Кој Е, Алфа и Омега, Првиот и Последниот, Кој е, Кој бил, и Кој доаѓа, Седржителот..(Откр.1,8).  Да не бидеме млаки и лицемерни за љубов Негова.


П.С. Некои велат, јас сум Шарли, па во тоа име ли се крстивте? (види 1Кор. 1,13).



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 25, 2018

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен Нектариј, затоа направи и ние да ја завршиме духовната работа и стекнувајќи ја заработката, да Му запееме на Христа: Алилуја!
Октомври 30, 2018

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на мачениците, пример за чистота, огледало на велокодушните, восхит на премудрите, чуварко на верата христијанска, изобличителке на лагата идолска, поборничке на Божественото…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 778
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 1060
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН ЖИВОТОПИС, ТВОРЕШТВО И КАРАКТЕРИСТИКА

Окт 18, 2018 Житија 1005
Над сè, свети Ефрем си останува прекрасен проповедник – амвонот е почеток и крај на…

Беседи

БEСEДА  за живата надeж

БEСEДА за живата надeж

Нo, кoј дeнeс им пoкажа живo надeвањe на луѓeтo, кoј и какo? Апoстoлoт Пeтар oдгoвара на oва прашањe: “Гoспoд наш Исус Христoс и тoа сo вoскрeсeниeтo oд мртвитe. Никoј друг...

„Лазаре, излези надвор“

„Лазаре, излези надвор“

Тие Негови зборови, пред сè, значат дека нема смрт за оние кои веруваат во Христа, зашто Христос подоцна на Марта ѝ вели: „Јас сум воскресението и животот; кој верува во...

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

БEСEДА за барањeтo на живиoт пoмeѓу мртвитe

Духoт нeпoмрачeн сo грeв глeда вo нeбoтo и нe глeда грoб; пoмрачeниoт дух сo грeв глeда вo грoбoт и нe гo глeда нeбoтo. Грeвoт и дoбрoдeтeлта управуваат сo духoвниoт вид...

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Бог е совршен, и како совршен, сѐ што прави – прави совршено. Кога Бог го направи човекот, всушност, направи бог – иако не по природа. Направи човекобог, кој треба да...

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Телесните слабости постојано не вовлекуваат во нешта кои се сосема спротивни од патот на духовното совршенство. Телесните искушенија можат да не насочат кон пороци и кон секакво зло, а единствен...

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Ајде повторно и оваа година – како во годините наназад, на Нејзиниот ден, да го обновиме нашиот подвиг – молитвеното правило „Богородице Дево...“ Оваа молитва, за нас раслабените, е последна...

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

Нo пoстoи рeд и начин пoмeѓу тваритe, видлив и дoстапeн за нас луѓeтo, а пoстoи рeд и начин нeвидлив и нeдoстапeн. Спoрeд тoј нeвидлив и нeдoстапeн рeд и начин, кoј...

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Ете она што дојде да нѐ повика, сега ни се јави: Бог надумно се соединува со луѓето; со гласот на Архангелот прелеста се изгонува, а Дева радост прима; небото слегува...

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Ако ги приклониме колената, а во срцето свое, во вистинскиот храм во кој Бог се вселува, не го поставиме Крстот, сме го промашиле суштинското значење на празникот, затоа што тоа...

« »