Не беше воопшто лесно да се биде дете или млад човек во изминативе неколку години, ниту во Македонија, ниту во светот.

Како и да е, внатрешниот мир не треба, повеќе од нормалното – за нашиот духовен развој, да го губиме. Господ се грижи за нас и треба да имаме 

„Не секој што Ми вели: Господи, Господи, ќе влезе во Царството Небесно, а оној што ја исполнува волјата на Мојот Отец Небесен

Малото момче праша: „Кажи ми што значи тоа?“ Пантанас одговори: „На грчки значи Сецарица, бидејќи Мојот Син е Цар на царевите.

Пре него што је изгубљени искушеник успео да отвори уста, старац га је ословио по имену и показао му исправан путоказ. На питање где живи, пустињак је кратко руком показао ка суровом, каменитом врху Атоса, тихо рекао: „Овде”,

Стравот дека не сме доволно добри станал тивок сопатник на многу души. Се препознава во постојаната потреба да се докажуваме, во споредувањата

Имаше само четириесет и три години – возраст кога црковните великодостојници обично дури почнуваат да стекнуваат влијание и авторитет.

Митрополитот Владимир (Богојавленски) бил извлечен надвор од ѕидините на Киевската лавра, застрелан и прободен со бајонети додека ги благословувал своите џелати.

Образованието не е фабрика за оценки, туку школа за животот.

Грижи, грижи, грижи... Тие полека го исцрпуваат човекот. И на крајот може да се случи да остане без она што е највредно.

 Светиот Дух, Кој слегол на апостолите, Дух на вистината, Дух на премудрост и откровенија, нацртал наместо Синајскиот, нов Сионски закон, не на камени плочи, 

Но иако живеел во осаменост, многумина го наоѓале патот до него, бидејќи за неговата добрина и мудрост се зборувало низ целиот крај.

А можеби најголемата мудрост е да сфатиме дека единствената борба која навистина ни припаѓа е борбата во сопственото срце.