Велики Понеделник
07:30 часот  Утрена,часови (читање на Четвороевангелие), изобразителна и Литургија на Претходноосветени Дарови.
16:00ч. Велико повечерие

Состраданието е тивкиот, но животворен пулс на христијанскиот живот. Тоа не е бучна доблест, ниту впечатлива сила, туку скриена енергија што го движи срцето на Црквата. Во него се препознава присуството на Христос меѓу луѓето — Христос Кој не дојде да владее, туку да послужи; не да суди, туку да исцели. Апостолот Павле, духовниот 

Дали знаеш што значи смирение?
Тоа е кога човекот, во своите болести, таги и секакви проблеми, се смирува до таков степен што Господ, гледајќи го нивното трпение, му дава мудрост.

Фалете го Господа цело време,

 Девојче од околу 12 години од сиропиталиште за деца со интелектуални потешкотии дојде кај мене на исповед.
Не можеше да состави две зборови, се вртеше како чигра, нејзиниот необичен поглед, постојаните гримаси и целиот нејзин изглед сведочеа за недостаток.

Но, самиот овој факт единствено говори дека тука нешто не е во ред, дека не се разбира смислата на Литургијата, а со тоа и на самата Црква. Литургијата е онаа свадбена гозба, која Отецот ја приготвил за Својот Син, но поканетите откажувале да дојдат (сп. Лк 14,15-24).

Живееме како затегнат конец. Можеме да пукнеме во секој момент. И најважно од се, не разбираме зошто. Едноставно „ова сум јас“.
Но, отец Илија вели: не е карактерот. Тоа е непријателот во близина.

„Нашите експерименти докажаа дека крстот е единствениот механизам на целата планета кој произведува наелектризирани честички, односно обезбедува електрично напојување за нашиот живот, без кое не може да постои ниту една жива клетка.
Најинтересно е тоа што во аголот на крстот,

Многу од нас грешат против првата Божја заповед така што од сè извлекуваат разни „значајни“ за клучоци, гледајќи небесни знаци во сѐ.
Тешко грешат пред Господа и оние кои шират секакви гласини: за

Исповедта не е разговор за тоа „како бев доведена до очај“, ниту решавање на семејни конфликти или жалење од животот. Исповедта е средба со Бога, каде што не се претставувам како „во право сум“, туку како „виновна сум“. Каде што не објаснувам зошто се случиле работите, туку се каам.

Постојат повеќе видови на молитва: преку јазикот, умот и срцето. Највозвишената молитва е молитвата од срцето, односно со учество на срцето преку понизност, смиреност и солзи. Да не се потпираме многу на читаната молитва, односно на усната молитва, преку јазикот. Таа е најслабата молитва, бидејки не учествуваат умот и срцето.

И вие, чеда мои, бидете секогаш будни и трезвени, за да не падне некој од вас во искушение, за да не биде уловен во мрежите не ѓаволот. Многу сакам да слушам за преуспевањето на секого од вас, се утешувам со послушноста на еден, со смирението - на друг, со трудољубието - на трет.

Христовиот крст е најтежок, зашто Он не страда за сопствените, туку за нашите гревови. Нас и сопствениот крст ни е тежок, а колку само е тежок крстот за целото човештво. Но, Христос е нашиот пример и Он пред го земал крстот – нашиот, обременет од нашите безумија и тргнал повторно да не направи луѓе. 

Голем дел од одговорноста за духовната состојба на човекот се наоѓа во семејството. За да се ослободат децата од различни внатрешни проблеми, не се доволни советите, принудувањата, логиката и заканите. Co тоа станува уште полошо.

Но, големо прашање е како не ни здосади ние самите да сме стално исти, формални, непроменети, непреобразени и неосветени; и како еднаш не ја освестиме потребата од сопствена промена и од подлабок личен однос со Бог и со својот ближен?
Затоа, не е ни чудо што наемниците и робовите слепо се држат до воспоставената форма – ниту самите се менуваат, ...

 Општеството не пропаѓа затоа што нема идеологии, туку затоа што нема совест. Нема мир, затоа што нема смирение. Нема правда, затоа што секој сака да суди, а никој да се преиспита.
Христос не дојде да го спаси системот, туку човекот. И сè додека човекот бега од таа вистина, светот ќе продолжи да се распаѓа, без оглед на тоа колку гласно зборуваме за промена.

Смирението е сигурен водач; не му допушта на оној што го има да удри во гребените на немарот и да доживее бродолом. Напротив, како светлосен патоказ го води непогрешливо на сигурно пристаниште. Егоизмот е најголемото зло; тоа ни ги причинува сите наши падови, преку несмирени мисли.