Сè додека не дојде болката и не ги разниша нашите цврсти уверувања. Тогаш вперениот прст се спушта и се допира до нашите гради. Таму каде што се кријат нашите неискажани рани.

"Сo штo свeтитeлитe најмнoгу сe вoзвишилe и сe прoславилe вo oчитe на нeбoтo и на луѓeтo? Главнo сo смирeниeтo и сo службата."

Воскресението на мртовецот од Наин е симболика на првото просветлување на умот.„И почна да зборува“- тоа го симболизира почетокот на молитвата.

Светиот Дух ја изобличува нашата совест, а таму каде што нема Свет Дух, таму и не работи совеста, или, доколку некако работи, работи со аномалија. 

Милоста е заем небесен, во кој Самиот Бог е гарант на заемот - а умилостениот е должник кој не треба да го врати заемот веднаш, но е должен да го продолжи синџирот на милоста околу себе, да ја надмине и умножи примената милост, раздавајќи милост околу себе.

Повеќето луѓе денес не знаат зошто толку брзаат, а на крајот, со сето она за што велат дека се трудат да го создадат, создаваат болести и проблеми.

Ниту една видлива општествена промена, колку и да е голема, нема да го донесе плодот на кој се надеваме ако човекот остане ист во својата суштина.

Пустинскиот и самотен живот си го засакала, и по стапките на Христа, твојот избраник во црно си тргнала

Постојано да се молиме да Го запознаеме Христос, да го раскинеме идолот што самите сме го обликувале и да Го следиме Господа како вистинска Личност.

Љубовта не е совршенство. Таа е намера, доследност, почит и труд. Таа е слободен избор што не остава простор за сомнеж.

 Секако, тешко е да го препознаете Божјиот лик во луѓето што се однесуваат лошо и грдо кон вас, во оние чии лица го одразуваат ликот на ѕверот, а не добрината на човечката душа.

 .Според психосоматскиот пристап, болеста не треба да се гледа како казна, туку како состојба што бара внимание, разбирање и соодветна грижа за човекот во целина.

Можеби токму тука се крие една од најголемите духовни тајни: не е доволно само да копнееме по рајот — потребно е да Му дозволиме на Христос да го започне Своето дело во нас.

Мислам дека не треба ни да размислуваме за нашето наводно бескорисно и бесмислено постоење.

 „Силата Божја во немоќта се покажува совршена“--библиска мисла од 2. Коринтјаните 12,9.

Денес, ние благоверните светло празнуваме,осенети со Твоето Богомајко Пришествие, и гледајќи кон Твојот Пречист образ,

Кога Божјото слово ќе се всели во срцето, тоа почнува да дејствува и тогаш кога никој не нè гледа — во нашите мисли, во односот кон ближните,