логоFacebookTwitterYouTubeeMail

РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТАТА ВЛАДИЧИЦА НАША БОГОРОДИЦА
И СЕКОГАШ ДЕВА МАРИЈА
МАЛА БОГОРОДИЦА

Image may contain: indoorСамото име на празникот ни зборува дека е тој празник на радоста, затоа што Господ по молитвите на благочестивите родители преку несфатливите патишта на Својата Промисла ја повикал во живот Онаа, Која требало да послужи на тајната вочовекувањето на Господа и Спасителот наш Исус Христос. Со други зборови, од моментот на раѓањето на Пречистата Дева Марија положена е основата на нашето спасение, се подотвора завесата на Божјиот домострој, на промислата Божја за светот, се подотвора завесата на доаѓањето во светот на Господа и Спасителот. Од своето најрано детство, Пресветата Богородица, од своите родители била научена на љубовта кон Бога и служење на Бога, и затоа неслучајно во Нејзините празнични дни на Божествената Литургија се чита Евангелие, кое директно не се однесува на настанот на денешниот ден, но алегорично ја потцртува величината на служењето на Богомајката, на Нејзиното молитвено застапништво, на полнотата на Нејзината надеж и љубов кон Бога.

Господ обраќајќи се кон Марта и Марија, кон двете сестри, посочувајќи го како пример на молитвено созерцание на Марија вели: “Марија го избра добриот дел, кој нема да и се одземе”. А некоја жена слушајќи ги овие зборови воскликнала: “Блажена е утробата, што те носела, и градите од кои си се хранел!” Таа, според својата женска природа, го сфатила тоа за неизмерна среќа, која ја исполнува душата на Богомајката, која на светот му го родила Спасителот. “Блажена е утробата, што те носела”. Среќна е таа, која послужила за Твоето раѓање, која Те носела Тебе во Својата утроба, која Те хранела со Своите гради. Среќна е таа.


Самиот збор “среќа” и стремежот кон среќата во современиот свет се изедначува со најважното во човековиот живот. Но ако го прашаме човекот за тоа што е среќа, одговорот на ова прашање од различни луѓе ќе биде различен. За едни, среќа е власта, за други-богатството, за трети-славата, јавното признание, за некого семејството, за некого работата.... Многу луѓе можат да кажат разни карактеристики за среќата. Но ниту една нема потполно да одговара на зборот. Но Господ не зборува само за човечката среќа, Тој зборува и за небесната радост, затоа што евангелистот, Таа што го носела Него, ја нарекува блажена. “Блажена е утробата, што те носела, и градите, од кои си се хранел”. Ова е полнотата на земната среќа во која се открива полнотата на небесната радост и среќа.

Но што имало толку среќно во животот на Пречистата Дева? Ако погледнеме на нејзиниот живот, ние нема да видиме ниту власт, ниту богатство, ниту изобилие и благосостојба, ниту спокојство и мир, ниту среќно семејство. Напротив-недоразбирање, отуѓеност, прогонство и, како завршеток на сето тоа, со свои очи гледање на страдањата на Својот возљубен син и Господ наш Исус Христос.
Во канонот, кој го читаме пред светата Плаштаница пред Велики Петок, химнотворецот пишува: “Гледајќи ги Пречистата Твоите страдања, мајчината утроба и се растргнуваше”. Како таа можела да гледа – а да не умре? Како можела Таа сето тоа да го истрпи? Како е можно тоа да се преживее? Дали е ова човечка среќа? Но Богомајката полнотата на радоста целосно ја видела во друго. За ова рекол Господ допуштајќи да се сфати Марииното служење: тој дел нема да се одземе од тебе, ти си среќна што го избра овој дел.

Среќна си Ти, затоа што во својот живот си ја избрала вистинската основа. Среќна си Ти, затоа што целата Своја доверба, целата Своја надеж си ја положила на Бога. Среќна си затоа што во сите околности во Твојот живот Бог Ти е прибежиште и сила, исполнување на Твоите надежи и очекувања, Твој застапник, помошник и покровител. Среќна си Ти затоа што сиот Свој живот не си лишена од Божјото присуство. Ова е вистинската човечка среќа, која никој не е во состојба да ви ја украде-никакви општествено политички промени, ни разбојниците, ни лихварите не се во состојба да го уништат она што Бог му го дава на човекот. И таа среќа не се наоѓа во надворешните околности, туку во длабочините на човечкото срце. Навистина се блажени тие, кои ја стекнале оваа среќа. И ние гледаме собори на подвижници на нашата црква, во најтешки услови на животот, во затвори, лишени, протерани, биле гладни, гонети во студени места, тие биле среќни. Заради што? Затоа што во нивниот живот постојано живеел Господ. Знаеме од историските сведоштва, кога новомачениците и исповедниците биле прашувани за тоа, кога било најдобро време во нивниот живот, тие одговарале: “Во затворите и немаштијата”. Зошто? – збунето прашувале тираните. “Затоа што во тоа време Бог, како никогаш, бил блиску до нас”.

Ете ние сме и сити и задоволни, имаме покрив над главата и не сме гонети. Што значи за нас среќа? Па ние толку често трчаме по неа, правиме огромни напори за да ја постигнеме среќата и кога може веќе да се рече дека таа е покрај нас, таа слизнува од нас, не оставајќи ништо внатре, освен залудно потрошени сили. Тоа е знак дека ние својата надеж не ја полагаме таму каде што е потребно, дека не го градиме домот на својот живот врз тој темел, дека не ги собираме потребните вредности за својата благосостојба. Затоа денес, кога ја спомнуваме Пречистата Богородица, Нејзиното раѓање, припаѓаме кон Неа со молитви, ја прославуваме како највисока меѓу жените, почесна од херувимите и неспоредливо пославна од серафимите, треба да помниме дека на човекот само Господ може да му ја даде таа висина на радоста, на тоа блаженство, на таа наслада. Само во Него можеме да го најдеме ликот, во кого Тој не повикува. Само преку православната вера, преку нашата молтва, преку нашиот стремеж со срцето и целиот свој живот кон Бога ние стануваме луѓе, кои целосно можат да се наречат личност, бидејќи со своето срце стојат пред Бога. И Господ гледајќи ја нашата надеж, нашиот труд, нашата вера, ни одговара со Својата Божествена љубов, со полнотата на љубовта, правејќи не уште овде на земјата, учесници на Своето небесно Царство, Царство на идниот век, правејќи не среќни луѓе.

Затоа своите молитви да ги упатуваме кон Пресветата Богородица, да го помниме Нејзиниот животен пример и како темел на нашиот живот, верата, надежта и љубовта да ги положиме во Господа и Спасителот наш Исус Христос, во светата Црква, пред нашите ближни, пред нашата Татковина. Ова се тие фундаментални вредности врз кои се гради среќата во човековиот живот. Господ да не не лиши од оваа радост и тука на земјата под благодатниот Покров и застапништво на Пречистата Богомајка, Која денес во молитвите со љубов ја величаме. Амин.



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 636
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Недела на слепиот (23.05.2020)

Бог е праведен. Сепак, на оние кои се одрекле од светот и световните работи им ветил стократно повеќе уште во овој живот, а плус и Царство Небесно: „Вистина ви велам:...

Храмот е срце

Храмот е срце

До тој Ден, којшто ние сме собрани данеска да го празнуваме. До денот, во којшто светлото Сонце на Правдата дошло да го осветли овој свет и да изгрее од гробот...

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Пробивање низ темнината (18.05.2020)

Но, бидејќи над вистинската вера, низ вековите, незабележливо се наталожиле и одомаќиниле уште неколку темнини, денес, оној што ќе поверува, ќе треба да се пробие и низ овие темнини; а...

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Како се сведочи Човекот (16.05.2020 )

Откако ја стекнува нејзината доверба, Богочовекот Христос ѝ ја покажува и вистинската вера: „Жено, верувај Ми дека иде часот, кога ни во оваа планина, ниту во Ерусалим ќе се поклонувате...

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски: БЕСЕДА во Недела на Самарјанката(17.05.2020)

Телото ја прима онаа храна, која во суштина е еднаква со телото. Телото е од земјата и храната за телото е од земјата. Затоа телото во овој свет се чувствува...

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

БEСEДА за силата штo Бoг им ја дал на прoрoчкитe збoрoви

Слoвoтo Бoжјo e какo oган на кoјштo сe радува правeдникoт прeмрзнат вo студeнилoтo на oвoј свeт; и слoвoтo Бoжјo e какo oган кoј гo изгoрува нeправeдникoт, кoгo oвoј матeријалeн свeт...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Викарен Епископ Јаков Стобиски - Немам човек...

Да го фрлиме фенерот на Диоген, да се откажаме од потрагата по човек во темнината на овој свет и во сеопштата расчовеченост. Таа потрага за нас заврши во оној миг...

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

„Мрзливитe рацe брзo ги врабoтува ѓавoлoт а врeднитe - ангeлoт“

Вo oвoј свeт на нeпрeстајнo движeњe и нeпрeстајни прoмeни, чoвeкoт, сакал или нe, мoра да бидe врабoтeн, билo сo дoбрo, билo сo злo дeлувањe. Мрзливиoт чoвeк, всушнoст, нe e врабoтeн:...

Митрополит Струмички Наум: Депресија и надеж од православен аспект (09.05.2020)

Митрополит Струмички Наум: Депресија и надеж од православен аспект (09.05.2020)

    Остатокот од времето поминато надвор од молитва, на оние кои немаат непрестајна умно-срдечна молитва, Црквата им го покрива со послушанието. Оние кои го чистат своето срце од страстите, го...

« »