логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 3.angeli.so.truba

ПОДВИЖНИЧКО СЛОВО

АКО НЕ Е ДОЦНА...

Богородица. Тежок збор, невероjатен и уникатен. Над умот и разумот. Потребни се очите на срцето. Очите на верата и верните. Очите на грабнатиот (во Господ!) и чист ум. Отците зборуваат највозвишено. Ние - премногу лесно и плитко, емотивно.
За да се доближиме до Неа нужна е особена чистота. Не само усти. Чисто и отворено срце. Просветлен, лесен, вознесен ум.
Отците молитвата ја доживуваат како Богораѓање. Зачнувањето е полагањето на крштелната благодат во центарот на битието. Самото по себе чудо. Неволјите на богородица, при носењето на Плодот, се внатрешните непријателски планови и дејства да задушат и оневозможат и почеток на духовниот живот. Планови, Богочовекот да остане нероден. Најголем дел од нас, православните, остануваме на овој стадиум. Самите сме си најголемите непријатели. Вешто и несвесно хранејќи ја својата суета, не Му даваме на Богомладенецот да расте и напредува. Богоубиство.
Богомајката поминува страшен период на носење на Светиот Плод. Од сомнежот на блиските до непрестајниот прогон однадвор. Болки и страдања. Физички и духовни. Тоа е состојбата на подвижникот на духовната и вистинска чистота. Повреди и поднесување. Константно напрегање. Барање на Светлината и недобивање. Благодарење во темнината. Радост во немањето. Чекање на невозможното. Прифаќање на ударите од сомнежите и предлог-мислите. Одењето по работ на пресметливоста. Силна духовна болка. Живеење во немоќта. Откривањето на вистинското смирение, кое не е реторика, туку реалност. Примање мали зраци на утеха, како Богородичните мали периоди на засолнување пред повторните напади и неизвесност. Како што Богомладенецот со Своите движења Ја теши Мајка Си, и благодатта во срцето и умот на подвижникот дава знак на живот и најавува сила.
Најтешкото е самото породување. Богомајката е во пештера. Тешки услови. Младенецот е во опасност. Срцето на подвижникот е разбојничка јама, парчосано, бесловесните пориви го кинат. Животните во местото на Христовото доаѓање го опишуваат. Ладно, темно и диво. Подвижникот за да ја роди молитвата ќе мора да отстрада. Свесно и доброволно да ги прифати породилните болки. Се подготвува и ги прегрнува стравот, сомнежите и неизвесноста. Мракот и безизлезноста. Шизофренијата и неспособноста. Со преостанатата вера што ја има се смирува и чека. Болките на срцето засилуваат, мислите шибаат. Нема логичен след дека полека ќе има подобрување; ќе мора да стегнеме заби и овојпат да останеме верни, и да не ги прифатиме мислите. Еднаш да се обидеме да истраеме докрај. Молитвата и копнежот по Несместливиот да бидат крајот, а не прифатената мисла/страст/грев и понижување. На Христос да Му го посветиме животот, не на поразот и падот како досега. Грч, немање и слабост.
Христовото раѓање е големото олеснување. Нов почеток. Умно-срдечен живот. Младенецот е жив и Ја теши Светата Мајка. Молитвата влегува во срцето. Го чисти и смирува. Му дава смисла и сила. Умот повеќе не е разбиен и исплашен. Не пребива во лудила, немоќ, дезориентираност. Се уште има неизвесност и страв, но не се споредува со периодот до раѓањето. Благодатта дејствува отворено и силно, на начин на кој дејствува присуството на Богодетето на Богомајката. Ја теши и смирува, Ја подготвува за следните страдања и подвизи. Богомладенецот е благодатта. Вечноста која се допира до смртноста. Рајот кој ја преобразува материјата. Новото доживување и заборав на породилните маки. Вложеното се исплатува многукратно. Радост од другата страна на природата. Светлина и смелост. Смисла и сила. Обновување на нов вид надеж и вера. Вера во повторување, не во прво доживување. Преминување на голем мост помеѓу слепа вера и познание. Разликата е како помегу неродено и родено дете. Помеѓу залог и добивка.
Слобода и љубов. Созерцание и себезаборав. Поврзување и проникнување. Припаѓање и заедничарење. Надминување на разлики и граници, Мир и разбирање.

3.angeli.so.truba
 
Преобразба и крај на потиснувањето и вештачкиот живот. Самопознание и сострадание. Леснотија и широчина. Длабочина на значењата. Толкување на Евангелието. Следење на Отците. Сведочење на Преданието. Признавање на својата суета. Жал за незнаењето и немањето на другите. Разбирање на заблудата на другите од која се излегло. Свесност дека другите се мачат и ќе продолжат по истиот пат. Чувствување на непокајанието на ближниот. Носењето на пеколот и бремето на братот. Богородичен живот и плач (за целиот Адам}.
Затоа, подвижникот во своето раѓање Ја запознава Богородица и го дели својот богоносен и богороден живот. Рождеството за него е поистоаетување и проникнување со Богомајката. Заедничарат во чистотата и девството. Во страдањата и неволјите. За оние кои го дожиаеале духовното раѓање, Светата Марија е неизбежна Личност. Тихувателите, целиот СВОЈ подвиг го градат во рамките на актуализирањето на несоздадената Божја благодат. Со јасна цел за достигнување на Внатрешното Царство и Совршенството на нивниот Отец Небесен.
Ние би сакале да застанеме на овој пат. Има(в)ме жив пример. Ако не е доцна, и ние би сакале да извикаме – Слава на Бога во висините...!. Внатре, од длабочините на очистените ни срца од благодатта на Богомладенецот, спасоносното застапништво на Богородица и молитвата на нашиот Старец. Ако не е доцна, и ние сакаме да дојдеме до почетокот. Да се избориме и да отстрадаме до него.

Ако не е доцна...
Јеромонах Тит

 

Извор:ПРЕМИН бр.141/141

 

 17ти февруари 2020 лето Господово

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 745
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Првенство по чест (11.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Првенство по чест (11.07.2020)

Нема таков голем грев пред Бог каков што е духовниот геноцид што се врши над нашата света Црква. Да имаш власт да сврзуваш и да разврзуваш и на небото и...

Митрополит Струмички Наум:  Умно-срдечната молитва – критериум на вистинско богословие (07.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Умно-срдечната молитва – критериум на вистинско богословие (07.07.2020)

Теологија без умно-срдечна молитва е повеќе технологија, т.е. умешност, односно техника на составување и вообликување на мислата и на зборот, отколку богословие, отколку Божјо слово; повеќе знаење што произлегува од...

 Митрополит Методиј Златанов: огромна е човечката жед за љубов

Митрополит Методиј Златанов: огромна е човечката жед за љубов

Во духовната пустина на овој суетен свет, на ова место на нашето исконско туѓинување, огромна е човечката жед за љубов. Дури и се навикнуваме да живееме без внимание кон себе...

Митрополит Европски Пимен (03.07.2020)

Митрополит Европски Пимен (03.07.2020)

Да си споменеме за да поверуваме во она дека сė што е соединето со Бога е спасено, та освестеното да го примениме во нашите животи. Да престанеме да ги распнуваме...

Митрополит Струмички Наум: Кажи само збор (04.07.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Кажи само збор (04.07.2020 )

Исто така, извршен e и Литургискиот (Евхаристиски) збор, и тој е збор во сила; извор на слово во сила, кое повторно и повторно го обновува светот; затоа што Христос е...

О. Жарко Ѓорѓиевски ✥Беседа за св. Наум Охридски✥  (03.07.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски ✥Беседа за св. Наум Охридски✥ (03.07.2020)

Свети Наум бил мудар учител, единствен раководител на монасите, решителен подвижник, чудотворен молитвеник и духовник. Тој постојано работел на преводи на светото Писмо и другите богослужбени книги од грчки на...

Митрополит Струмички Наум: Слово за фарисеите (03.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Слово за фарисеите (03.07.2020)

Кој им е проблемот на фарисеите, тогашни, денешни и на сите времиња? Тоа што постојано бараат грешка; но не баш кај секој, туку посебно кај оној на кого се фиксирани....

Митрополит Струмички Наум: Како да ја достигнеме молитвата на срцето (01.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Како да ја достигнеме молитвата на срцето (01.07.2020)

И најважно од сѐ е – на секое зло да враќаме со добро, со љубов. За да ни биде дозволено да ја кажуваме оваа молитва треба и во мислите и...

О.Методиј Митановски: Беседа за 3-та недела по Педесетница

О.Методиј Митановски: Беседа за 3-та недела по Педесетница

Важно е да напомнеме дека и покрај големите и епохални откритија на науката, животот на денешните луѓе не ѐ подобар. Напаротив создаден ѐ кај луѓето страв и немир, наместо радост...

« »