логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 Се упокои во Господ светиот отец наш Ефрем Филотејски и Аризонски (08.12.2019 13:39)

 

Денес се упокои во Господ светиот отец наш Ефрем Филотејски и Аризонски, светогорскиот Старец, возљубен од целото Православие, во манастирот „Свети Антониј Велики“, во Аризона.



            Старец Ефрем бил роден во Волос, Грција, на 24 јуни 1927 година. На 26 септември 1947 година, на 20-годишна возраст, пристигнал на Света Гора, каде што бил пречекан од Старец Арсениј, кој му рекол: „Пречесниот Претеча синоќа му се јави на Старец Јосиф и му рече: ’Ти носам едно мало јагне. Прибери го во своето стадо‘“.

Оттогаш останал во послушание на Старец Јосиф Исихаст сè до неговото упокојување во 1959 година, каде неуморно се подвизувал во пост, бдение и непрестајна молитва. По упокојувањето на Старец Јосиф во 1959 година, Старец Ефрем продолжил да живее на истиот начин сѐ до неговиот избор за игумен на манастирот Филотеј во 1973 година, каде што за кратко време го возобновил монашкиот живот и бројот на монасите се зголемил. По барање на Советот (Епистасијата) на Света Гора, Старец Ефрем возобновил и проширил уште неколку светогорски манастири, чиј број на монаси бил во опаѓање. Тие манастири се Ксиропотаму, Констамониту и Каракалу.

Во 1979 година, Старец Ефрем допатувал во Канада поради здравствени причини. Тогаш почнал да ги исповеда и да ги почува иселениците во Канада, а набргу неговата пастирска дејност се раширила и во САД. Во 1995 година го основал главниот манастир посветен на свети Антониј Велики во пустината Сонора, во државата Аризона. Потоа основал и други 19 манастири на територијата на САД и Канада. Останал духовен отец на светите манастири на Света Гора и на осум женски манастири низ цела Грција. Бил духовник на илјадници духовни чеда од целиот свет: монаси, свештеници и мирјани.

 
По молитвите на преподобен Ефрем, Господи Исусе Христе, помилуј нè!

 

 Кога Христос живее во тебе, од ништо не плаши се.

За Христос да живее во тебе, потребно е многу смирение.

Со умот падни пред неговите безгрешни нозе и плачејќи кажи:

„Исусе мој, само Ти ми остана како светлина и живот.

Покажи ми ја Твојата духовна убавина за да се исполнам со божествен ерос и

да трчам по Твојата смирна и да повикувам:

’Кон Тебе се приближи душата моја, Твојата десница ме поддржува’.

О, Исусе мој, кога ќе дојдам и ќе застанам пред лицето Твое?

Кога, О Светлино на душата моја, ќе Те видам и исполнет ќе кажам:

’О, длабочината на богатството, премудроста и знаењето на Бога!‘“


Старец Ефрем Филотејски и Аризонски

 

http://www.mpc.org.mk/svetaktuelno.asp?id=7181

 

Друго:

Елпидофор Амерички: „Старец Ефрем живееше како светец и си замина како светец“

 

Надгробно слово на патријаршискиот Архиепископ на Америка, г. Елпидофор, изговорено при погребението на блаженоупокоениот Старец Ефрем Филотејски и Аризонски, 11 декември 2019 лето Господово

Драги мои браќа и сестри,

Високопреосвештен Митрополите на Сан Франциско, г. Герасиме

Високопреподобен претставнику на Неговата Божествена Сесветост, нашиот Вселенски Патријарх г. г. Вартоломеј

Свети игумени, отци, високопреподобни игумении со вашите синодии,

Возљубени мои браќа,

Доколку го гледа некој оддалеку овој собор на толку многу луѓе денеска, во оваа Свештена Обител на Светиот Антониј, ќе помисли на прв поглед дека станува збор за една прослава, дека се работи за радост, дека станува збор за еден радосен настан.

Дали е така?  Одговорот е: и е, и не е.

Затоа што се собравме денеска да го поздравиме нашиот Старец – Старец Ефрем јеромонах. Кому многу му должиме сите! Сите коишто се собравме денеска и оние кои од оправдани причини отсуствуваат меѓу нас вечерва.

Старец Ефрем проживеа живот во подвиг и молитва. Тие се двете главни карактеристики, но не само на неговиот живот, туку и на неговото учење. Тоа ни го проповедаше, на тоа нѐ научи и за сето тоа му сме благодарни сите. Подвиг и молитва.

Облечен е вечерва помеѓу нас во неговата свештеничка одежда, свртен кон исток, од каде што го чека својот Господ да се појави при Неговото второ доаѓање и сите нѐ поздравува. Старецот е една личност која остави длабоки траги во нашата Црковна историја. Еден цел континент, американскиот, го должи засадувањето и постоењето на православното источно монаштво токму на овој Старец, кого денеска го имаме пред нас да го поздравиме. За Старецот не беше лесно, беше многу тешка мисија, во едно особено световно место, кое немаше никаков мирис на подвиг, на разумна молитва, на православно монаштво.

И разбирливо, во обидот да го засади православното монаштво, наиде на многу тешкотии. Беше обвинуван, клеветен, повредуван и плачеше, но никогаш не отстапи. Зошто? Затоа што го носеше со себе и својот Старец, чесниот череп на Старец Јосиф Исихастот, којшто се чува во оваа Свештена Обител и како што ни објави високопреподобниот патријаршиски претставник, Патријархот веќе ја има најавено неговата канонизација. Старецот црпеше сила од својот Старец, од свештените мошти на светите отци и од разумната молитва, од самиот контакт со Господа. Обвинувањата кон него и тешкотиите го обелуваа, ја обелуваа неговата душа и го издигнаа на небото.

Овие длабоки црти во нашата црковна историја го засегаат не само истражувачот на историјата во иднина, туку ги засегаат луѓето, сите нас, сите вас, од кои повеќето, да не речам сите, се облековте во монашка схима, било мажи или жени, инспирирани од ликот и примерот на Старец Ефрем. Оваа длабока црта ќе остане неизбришлива, бидејќи историјата се менува, но спасението на луѓето е вечно. Тој се погрижи за спасението на сите нас. И се грижи и се моли, и сите нѐ имаше на својата бројаница, мажи и жени, свештеници, монаси, монахињи, мирјани, архиереи – сите нѐ имаше на својата бројаница и се молеше за сите. И затоа множества притекнуваа во овој Манастир и секаде каде што ќе се појавеше Старецот, за да земат благослов од него.

Како што ги имаме иконите околу нас, на иконостасот, на ѕидовите и насекаде, и преку нив го бараме застапништво на светителите за наше спасение, така го бараме и застапништвото на светите отци, бидејќи и тие се живи покрај нас. Не само живите икони што ги имаме околу нас, но и живите светители коишто сѐ уште не беа вкусиле смрт. Една таква личност беше и Старец Ефрем.

Денеска го предаваме на земјата. Неговата света душа е веќе помеѓу ангелите и светителите, и го опкружува престолот на Господа и пее како што пеат сите ангели: Свет, Свет, Свет е Господ Саваот! Своето тело ни го остави нам, за да го положиме во земјата, овде во Манастирот, та како зрно пченично посеано во земја, така неговото тело вечно да сведочи за благодатта Божја и за присуството на Светиите во нашиот живот, да нѐ поправа, да нѐ раководи, да нѐ просветлува и да посредува за нас.

За што, всушност, тагуваме?

Смртта, браќа мои, како што прочитав во молитвата пред малку, е еден дар што ни го подари Бог на нас, луѓето. Во молитвата што ја чита архиерејот пред покојникот, вели: „Ти благодариме Христе што ни ја подари смртта“.

Зошто? Затоа што ние, луѓето, по прародителскиот грев, со влегувањето на смртта во животот, постојано се измачуваме. Гревот нѐ измачува, ни го тиранизира животот. Се бориме да живееме христијански. Се бориме да го избегнуваме гревот, но не можеме да го избегнеме, колку и да се обидуваме. Колку високо и да се издигне некој во светоста, гревот е секогаш пред него и го контролира и го измачува. Но, со Воскресението на Господа, смртта е дар, едно ослободување, спасение. Зошто?

Молитвата вели: „За злото да не остане вечно“. Следствено, тоа што се случува е смрт за гревот, а не смрт за човекот. Смртта не е ниту за нашата душа, ни за нашето тело. Затоа и се радуваме. Да не тагувате, браќа! Да се радувате! Старецот се ослободи од борбата со гревот и со ѓаволот. Се бореше како лав, а и нас нѐ научи да се бориме. И дојде време, Бог да му го даде денот на ослободувањето, на спасението, на воскресението, на победата над смртта, победата над гревот. Тој веќе го живее воскресението.

Живеејќи во овој живот, ние имаме многу желби. Имаме добри, но имаме и лоши посакувања. Добрите посакувања ни ги има дадено Бог. Добри посакувања се гладта, жедта, неопходните работи. Штом Бог ни ги дал добрите посакувања, зошто ни ги скратува? Зошто ни дава смрт? Помеѓу добрите посакувања во животот е и желбата да живееме, да имаме жед за живот, да не сакаме да умреме. Никој не сака да умре. Зошто тогаш Бог нѐ остава да умреме? Смртта не е природна состојба, браќа, туку неприродна. Па, бидејќи смртта е неприродна состојба, Господ ја победи со Своето Воскресение и нѐ спаси од гревот и повторно нѐ постави во рајскиот живот на Адам и Ева каде што пред падот немало грев.

Затоа, да се радуваме, да Го славиме Бога и да ги бараме молитвите на Светиот секогаш. Да нѐ просветлува од горе на небото кај што е, да нѐ раководи, да нѐ држи обединети. Старецот не нѐ сака поделени, не нѐ сака скарани, нѐ сака возљубени под покровот на едната света Црква, под покровот на оваа купола, бидејќи храмот го симболизира Царството Небесно, новото небо, Новиот Ерусалим, којшто нѐ покрива сите. Затоа луѓето така и сакаат, свештениците, архиереите, монасите, ги погребуваат или во храмот – една стара византиска традиција – или надвор до храмот. Зошто? Затоа што храмот е прототип на Царството. Го бараме Царството Небесно. И кога ќе настапи Второто доаѓање Христово, се надеваме дека Господ ќе нѐ воскресне и нас заедно во Своето вечно Царство.

Нека е вечен споменот на Старецот! Да не го оплакувате, туку да го молите, да се молите, да го барате неговото раководство, да ги барате неговите молитви, бидејќи е свет. Живееше како светец и заминува како светец.

Нека ти е вечен споменот, блажен Старецу, и таму горе, крај престолот Господов, не нѐ заборавај никогаш, бидејќи денес се ослободи од борбата со гревот и злото, но ние овде, сѐ уште во војна, во борбената црква, се бориме и ни се потребни твојот благослов и молитви. Нека ти е спомен вечен и незаборавен!

 https://bigorski.org.mk/vesti/svet/elpidofor-americhki-starec-efrem-zhiveeshe-kako-svetec-i-si-zamina-kako-svetec/

 

 

 

 

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 741
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Првенство по чест (11.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Првенство по чест (11.07.2020)

Нема таков голем грев пред Бог каков што е духовниот геноцид што се врши над нашата света Црква. Да имаш власт да сврзуваш и да разврзуваш и на небото и...

Митрополит Струмички Наум:  Умно-срдечната молитва – критериум на вистинско богословие (07.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Умно-срдечната молитва – критериум на вистинско богословие (07.07.2020)

Теологија без умно-срдечна молитва е повеќе технологија, т.е. умешност, односно техника на составување и вообликување на мислата и на зборот, отколку богословие, отколку Божјо слово; повеќе знаење што произлегува од...

 Митрополит Методиј Златанов: огромна е човечката жед за љубов

Митрополит Методиј Златанов: огромна е човечката жед за љубов

Во духовната пустина на овој суетен свет, на ова место на нашето исконско туѓинување, огромна е човечката жед за љубов. Дури и се навикнуваме да живееме без внимание кон себе...

Митрополит Европски Пимен (03.07.2020)

Митрополит Европски Пимен (03.07.2020)

Да си споменеме за да поверуваме во она дека сė што е соединето со Бога е спасено, та освестеното да го примениме во нашите животи. Да престанеме да ги распнуваме...

Митрополит Струмички Наум: Кажи само збор (04.07.2020 )

Митрополит Струмички Наум: Кажи само збор (04.07.2020 )

Исто така, извршен e и Литургискиот (Евхаристиски) збор, и тој е збор во сила; извор на слово во сила, кое повторно и повторно го обновува светот; затоа што Христос е...

О. Жарко Ѓорѓиевски ✥Беседа за св. Наум Охридски✥  (03.07.2020)

О. Жарко Ѓорѓиевски ✥Беседа за св. Наум Охридски✥ (03.07.2020)

Свети Наум бил мудар учител, единствен раководител на монасите, решителен подвижник, чудотворен молитвеник и духовник. Тој постојано работел на преводи на светото Писмо и другите богослужбени книги од грчки на...

Митрополит Струмички Наум: Слово за фарисеите (03.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Слово за фарисеите (03.07.2020)

Кој им е проблемот на фарисеите, тогашни, денешни и на сите времиња? Тоа што постојано бараат грешка; но не баш кај секој, туку посебно кај оној на кого се фиксирани....

Митрополит Струмички Наум: Како да ја достигнеме молитвата на срцето (01.07.2020)

Митрополит Струмички Наум: Како да ја достигнеме молитвата на срцето (01.07.2020)

И најважно од сѐ е – на секое зло да враќаме со добро, со љубов. За да ни биде дозволено да ја кажуваме оваа молитва треба и во мислите и...

О.Методиј Митановски: Беседа за 3-та недела по Педесетница

О.Методиј Митановски: Беседа за 3-та недела по Педесетница

Важно е да напомнеме дека и покрај големите и епохални откритија на науката, животот на денешните луѓе не ѐ подобар. Напаротив создаден ѐ кај луѓето страв и немир, наместо радост...

« »