ТРОПАРИ НА СВЕТИТЕЛИТЕ И ПРАЗНИЦИТЕ 

Тропар за чесната риза
на Пресвета Богородица
во Влахерна
15 јули/2 јули /

Богородице Приснодево, заштито на луѓето,
ризата и појасот на Твоето пречисто тело
си го дарила на твојот град како моќна ограда,
останувајќи нетлена и по твоето бессемено раѓање,
зошто во тебе се обновува и природата и времето.
Затоа те молиме да му даруваш мир на твојот град,
и на душите наши голема милост.

 Извор МПЦ – ОА

Тропар на светиот
Христов патријарх
Јувеналиј               
15 јули/2 јули /

Ревносен Божји пастиру Јувeналие свети,
поради достоинството твое и исповедувањето
на верата чиста и непорочна,
поради не прeклонување на глава пред еретичките заблуди,
но најмногу поради молитвите кон Бога принесени,
умножи Спасителот многу лета во животот твој земен,
за да мноштво души бидат приведени
во познание на вистината.
Господи слава Ти.

 
Извор МПЦ – ОА
Манастир свети Јован Претеча Слепче

 Православен календар за 15/07/2025

ТРОПАР

Тропар (грч. τροπάριον, цсл. тропа́рь) е кратка црковна молитвена песна, настаната во доцниот стадиум на химнографијата. Тропарот ја содржи суштината на празникот за кој е напишан и во кој се прославува светителот; во Канонот, тропарот следи после ирмосот. Често се однесува и на апокалиптик (грч. απολυτίκιον), или отпустителна химна преку која се опишува главната тема на богослужењето на денот, а со која се завршува Вечерната богослужба.

Богородичен (теотокион) е посебен вид на тропар, кој е посветен на Пресвета Богородица. Помали варијации во Богородичниот водат кон Крстобогородичен (ставротеотокион), посебен вид на тропар посветен на страдањето на Пресвета при распнувањето на Христос на Крстот, и како таков најчесто се користи во среда и петок, денови кога Црквата се сеќава на чесниот Крст Господов.

Понекогаш тропарот се користи како рефрен помеѓу читање на стихирите.од Псалмите, иако примарната функција во тој случај ја имаат стихирите.

Тропарник се нарекува една засебна целина во книга со тропари и кондаци, за секој ден на Црковната литургиска година.

ПреминПортал

2025 лето Господово

Од Верскиот календар:

Полагањето на ризата на Пресвета Богородица
во Влахернската црква во Цариград

           Во времето на царот Лав Велики (458 г. – 471 г.), на царицата Верина и патријархот Генадиј, патуваа по Светата Земја двајцата цариградски благородници Галвиј и Кандид, заради поклонение на тамошните светости. Во Назарет отседнаа во куќата на една вдовица Еврејка, којашто во тајна одаја ја чуваше ризата на Пресвета Богородица. Многумина болни и неволни добиваа исцеление за своите маки со молитва и со допирот на таа риза.

Галвиј и Кандид ја зедоа Светата риза и ја пренесоа во Цариград, а тоа им го објавија на царот и на патријархот. Во царскиот град тоа предизвика голема радост. Ризата беше свечено пренесена и положена во црквата Влахерна. (Оваа црква ја соѕидаа царот Маркијан и царицата Пулхерија на брегот на еден залив, наречен Влахернски, според името на некој скитски војвода Влахерн, којшто на ова место беше убиен). Овој празник е востановен во спомен на полагањето на ризата на Пресвета Богородица во Влахернската црква.

Свети Јувеналиј, патријарх Цариградски

Современик на големите светилки на Црквата Христова: Ефтимиј, Теодосиј, Герасим, Симеон Столпник и др. Учествуваше на два Вселенски Собори: на Третиот во Ефес и на Четвртиот во Халкидон и со голема сила и ревност се бореше против богохулните ереси: во Ефес против Несториј којшто Ја нарекуваше Богородица Христородица и во Халкидон против Евтихиј и Диоскор, коишто учеа дека Христос имаше само една природа, т.е. Божествената, без човечката. После победата на Православието на овие два Собори, Јувеналиј се врати на својот престол во Ерусалим. Но иако ересите беа осудени, еретиците не беа истребени. Од сплетките и насилството на некој Теодосиј, пријател на Диоскор, Јувеналиј беше протеран од престолот и Теодосиј самочино се воздигна себеси на неговото место. Овој еретик Теодосиј во прво време го помагаше и царицата Евдокија, вдовицата на царот Теодосиј Помалдиот, којашто се имаше населено во Ерусалим. Колеблива и брзоплета, Евдокија најпосле отиде кај Свети Симеон Столпник да го праша каде е вистината. Божјиот светител ги разобличи сите еретички учења и ја упати царицата да се држи за православното учење како што е утврдено на Соборите. Царицата го послуша, се покаја и самата се озлоби против лажниот патријарх Теодосиј. Тогаш во Цариград владееја Маркијан и Пулхерија. Царот му испрати писмо на војводата Атанасиј да го протера Теодосиј и на престолот да го врати Јувеналиј, како што набрзо беше и направено. Јувеналиј управуваше со ерусалимската Црква триесет и осум години како поглавар и во длабока старост се престави кај Господ за да ја прими од Него наградата за пребројните маки и неволји што ги претрпе за вистината. Во времето на Свети Јувеналиј беше утврдено празнувањето на Божик на 25 декември.

 +++4

Почитувањето на Мајката Божја започнало уште пред Раѓањето во светот на Божествениот Спасител, Господ Исус Христос,. Сеќавајќи се на настаните од Евангелието, не можеме а да не се сетиме на Благовештението, кога архангелот Гавриил, јавувајќи се на Мајката Божја, ја прославил: „Радувај се, Благословена, Господ е со Тебе!”
Кога Мајката Божја дошла да ја посети праведната Елисавета, младенецот Јован Крстител заиграло во утробата на Елисавета, таа се исполнила со Светиот Дух и изговорила пророчки зборови за Богородица, која го посетила нејзиниот дом.
Откако Божествениот Спасител се јавил во светот и го извршил она што било предвидено – го поминал Патот, ги примил страдањата и воскресна заради нашето Спасение – Светата Црква ја прославува Мајката Божја на секоја богослужба. Секоја служба е украсена со песни и тропари, кои ја прославуваат Богородица. Господ, преку Нејзиниот подвиг, ја прославува и ја возвишува човечката природа дури и повисоко од ангелската природа.
Многу епитети и имиња, дадени на Мајката Божја го возвишуваат родот човечки . Едно од овие имиња е „Храбра наша Војвотко победоносна”. Некои можеби погрешно го разбираат неговото значење и мислат дека значи „Војвотко”, „Војноначалничка”, но тоа не е сосема точно. Свети Филарет Московски го превел ова име во 19 век како „Бранителка”. Тоа значи дека Богородица постојано ни́ помага за да ја имаме Нејзината грижа и сила во борбата против непријателите. И не само со видливи, но и невидливи.
Историјата на ова име датира од почетокот на 7 век. Тогаш градот Цариград повторно бил опсаден од непријатели. Православните христијани предводени од царот Ираклиј и под раководство на патријархот Сергиј составиле акатист на Пресвета Богородица, и заедно со икони, мошти и Ризата на Мајката Божја, оделе по градските ѕидини и усрдно ѝ се молеле на Богородица за спасение на Цариград од многубројната војска на странските освојувачи. Кога Литијата се приближила до морето, и дел од Чесниот Појас на Пресвета Богородица го спуштиле во Босфорот, непријателот бил поразен.
Но, покрај земното, физичко застапништво, по молитвите на Мајката Божја, го имаме уште и Нејзиното духовно застапништво. Како што вели апостол Павле: „Нашата борба не е против крвта и плотта, туку против началствата, против властите, против светските управители на темнината од овој век, против поднебесните духови на злобата. Т. е нашата борба со страстите не може успешно да биде заврши ако не се обраќаме за помош кон нашите светители, и особено, се разбира, кон Мајката Божја. Таа секогаш им помага на оние што ја молат, а ние секојдневно се обраќаме кон Неа во утринските молитви и во кратките молитви. Богородица посакува спасение за сите нас и тагува за оние што се во темнина и грев.
По застапништвото на Богородица, и кога човекот искрено се кае и моли, можеби, коленопреклоно, за избавување од страстите, од штетните навики, Господ го гледа ова и малку по малку, за да не станеме се возгордееме, ни́ ја дава Неговата помош. Амин.

 fb