Скопје, 02 август 2013 год.- Соборен храм на св. Климент Охридски
На 2-ри август 2013 година, кога Светата Црква молитвено го прославува споменот на светиот пророк Илија (Илинден), и светите Пречистански маченици , во Соборниот храм на св.Климент Охридски, во Скопје, презвитер Горан Стојчевски одслужи Божествена Литургија. На Литургијата верниот народ се причести со Светите Христови Тајни.
Од Илинденското послание кое беше прочитано на Литургијата:
(Извадок)
- Прославувањето на секој црковен празник претставува спомен на некој настан или чествување на библиска или личност од историјата на Црквата, која дала значаен придонес во реализирањето на Божјата промисла за човечкиот род и за светот. Но празникот не е само обично сеќавање, туку, пред сè, поттик за постојано потсетување на настанот и личноста, правејќи ги на тој начин живо присутни во секое време. Токму затоа, ниту една значајна историска личност, која зад себе оставила богоугодни дела, не останува закопана во минатото. Таков е и светителот кого денес го чествуваме - светиот пророк Илија.
Свети Илија е истакната старозаветна личност. Со начинот на кој живеел и заминал од овој живот се покажал како богољубец, а бил удостоен и со присуство при Христовото преображение на гората Тавор. Бил праведник со непоколеблива вера и надеж во Бога, посветен на молитвата, за кого свети апостол Јаков говори: „Илија беше човек смртен, како и ние, и со молитва Му се помоли на Бога да нема дожд, и не падна дожд на земјата три години и шест месеци. И пак се помоли, па небото даде дожд и земјата го даде својот плод” (Јаков 5, 17 – 18). Поради верата и чистотата на срцето, бил повикан на пророчка служба, којашто ревносно ја извршувал 25 години. Како пророк, бил вистински духовен водач на народот – го предвестувал Христовото доаѓање, го поттикнувал народот да се стреми кон вистината и, кога тоа било неопходно, го укорувал дека скршнува по беспаќа. Таа улога на пророкот Илија не завршила со старозаветната историја, туку тој и денес е со христијаните како избран новозаветен народ Божји, а така ќе биде до крајот на светот.
Возљубени чеда, потомци на славните илинденци,
Светиот пророк Илија е длабоко врежан во душата и свеста на македонскиот народ. Особено откако пред 110 години, на денешен ден, нашите предци го избраа токму него за предводник и закрилник во борбата за слобода. Востанието на Илинден од 1903 година беше израз на праведната желба и потреба за стекнување слобода, во која нашиот народ ќе може непречено да чекори по патот на вистината. Бог е Оној Кој, според зборовите на апостол Павле, ги определува границите на живеалиштата на народите (сп. Дела 17, 26). Тоа значи дека секој народ има свое место на земјата и никој нема право тоа да му го одземе или негира. Затоа борбата за слобода не само што е оправдана и благословена, туку е и наша света должност, зашто ние имаме одговорност за даровите што ни ги дава Бог. А слободата е еден од тие дарови, кој со ништо не може да биде заменет.
За жал, илинденците не успејаа да ѝ ја донесат слободата на Македонија. Но тие го засадија копнежот по неа и на следната генерација живо ѝ ги пренесоа идеалите и вредностите за кои се бореа. Тие наши родољубиви и слободољубиви прадедовци нè научија и со збор и со дело како треба да ја градиме и чуваме слободата за да имаме благослов од Бога и напредок во животот. Преку Крушевскиот манифест ни оставија вечен аманет дека не е ни можно ни благословено својата среќа да се гради врз туѓа несреќа. Илинденците им порачаа и на друговерните и на оние кои им припаѓаат на други националности дека македонскиот народ не се бори против нив, туку заедно со нив сака да изгради самостојна држава во која сите слободно ќе живеат и ќе придонесуваат за благосостојбата и напредокот. Она за што светот во последно време на разни начини се бори да биде постигнато, Македонија го порача уште пред 110 години. Сите држави и организации, кои се трудат да ја реализираат идејата за мирен соживот во повеќенационално општество, можат да земат пример од Манифестот на илинденците.
Преминпортал (к.т.)
2- август, лето Господово 2013
