Повеќето луѓе денес не знаат зошто толку брзаат, а на крајот, со сето она за што велат дека се трудат да го создадат, создаваат болести и проблеми.

Ниту една видлива општествена промена, колку и да е голема, нема да го донесе плодот на кој се надеваме ако човекот остане ист во својата суштина.

Постојано да се молиме да Го запознаеме Христос, да го раскинеме идолот што самите сме го обликувале и да Го следиме Господа како вистинска Личност.

Љубовта не е совршенство. Таа е намера, доследност, почит и труд. Таа е слободен избор што не остава простор за сомнеж.

 Секако, тешко е да го препознаете Божјиот лик во луѓето што се однесуваат лошо и грдо кон вас, во оние чии лица го одразуваат ликот на ѕверот, а не добрината на човечката душа.

 .Според психосоматскиот пристап, болеста не треба да се гледа како казна, туку како состојба што бара внимание, разбирање и соодветна грижа за човекот во целина.

Можеби токму тука се крие една од најголемите духовни тајни: не е доволно само да копнееме по рајот — потребно е да Му дозволиме на Христос да го започне Своето дело во нас.

Мислам дека не треба ни да размислуваме за нашето наводно бескорисно и бесмислено постоење.

 „Силата Божја во немоќта се покажува совршена“--библиска мисла од 2. Коринтјаните 12,9.

Денес, ние благоверните светло празнуваме,осенети со Твоето Богомајко Пришествие, и гледајќи кон Твојот Пречист образ,

Кога Божјото слово ќе се всели во срцето, тоа почнува да дејствува и тогаш кога никој не нè гледа — во нашите мисли, во односот кон ближните,

 Кон крајот на 1993 година, на старецот му бил откриен рак во последен стадиум. Кога му ја соопштиле дијагнозата, старецот Пајсиј неочекувано извикал:

Постојано нешто ни недостига, нешто бркаме, нешто чекаме. Како среќата секогаш да е некаде пред нас, зад следната желба, зад следното достигнување, зад некоја нова животна околност.

Кога си замислувам дека сум генијален, а потоа мирно си велам: „Не биди глупав, ти си сосема просечен човек“, тоа веќе е почеток на смирението, 

Знаел што треба да прават другите, како треба да зборуваат, како да се однесуваат, како да се молат, па дури и како да ги исправат своите грешки.

Христос не бара сите да бидеме исти. Бара да имаме иста љубов. Да умееме да простуваме, да попуштиме, да слушаме и да се држиме еден за друг