Духовен Азбучник

 Грижи, грижи, грижи... Тие полека го исцрпуваат човекот. И на крајот може да се случи да остане без она што е највредно.

 Луѓето станаа толку нервозни, толку кревки, толку лесно навредливи

Но иако живеел во осаменост, многумина го наоѓале патот до него, бидејќи за неговата добрина и мудрост се зборувало низ целиот крај.

Во пресрет на Педесетницата, кога Црквата го очекува слегувањето на Светиот Дух и откривањето на својата полнота како Тело Христово, 

По смирението доаѓа мудроста - не мудроста од светот, туку мудроста Божја. Што може да биде подобро од тоа?

Во водата, ако е чиста и мирна, можеш да видиш игла на дното. Така е и со умот.“

Бог може во миг да го очисти човекот. Да речеме дека некој е гневлив, Господ може моментално да го направи целосно безгневен.

Преку еден човек ти ќе се научиш на трпение, преку друг – на простување, третиот ќе ти помогне да бидеш кроток. Кога ти најнакрај ќе се смириш и ќе најдеш сили да ги прифатиш луѓето со сите нивни немоќи, тогаш нема да се вознемируваш за тоа како со тебе постапуваат. На тој начин ти ќе го најдеш долгоочекуваниот мир и спокој."

„Трагедијата на повеќето добри луѓе е во тоа што никогаш немаат подготвен одговор во моментот кога се нападнати.
Другите, меѓутоа, токму таа кроткост ја искористуваат и победуваат во неправедни, брзи, одлучни и болни битки.

На Света Гора, таа света земја,која е посветена на Пресвета Богородица, постои една мистична реалност што останува сокриена од очите на светот – невидливите монаси. Овие богоносни старци, живеат во потполна осаменост и непрестајна молитва, далеку од сите погледи на луѓето, во пештери, ќелии и недостапни предели на Атон.

Вечерата е двојна: една е Пасхата на законот;
Втора е Новата пасха - Телото и Крвта на Господа.

Состраданието е тивкиот, но животворен пулс на христијанскиот живот. Тоа не е бучна доблест, ниту впечатлива сила, туку скриена енергија што го движи срцето на Црквата. Во него се препознава присуството на Христос меѓу луѓето — Христос Кој не дојде да владее, туку да послужи; не да суди, туку да исцели. Апостолот Павле, духовниот 

 Од кога постои светот, човекот ја прилагодува околината на себе. Најлесно му е да ја прилагоди природата на себе а најтешко му е да ги прилагоди на себе другите луѓе и општеството во кое се наоѓа. Човечката енергија најмногу се троши во борбата да ги промениме другите околу нас или да спречиме другите нас да не менуваат.

Дали знаеш што значи смирение?
Тоа е кога човекот, во своите болести, таги и секакви проблеми, се смирува до таков степен што Господ, гледајќи го нивното трпение, му дава мудрост.

Фалете го Господа цело време,

Поради тоа што егоизмот го спречува човекот да ги возљуби Бога и братот, христијанинот се бори да го искорени од себе егоизмот . Се бори да за да Му благоугоди на Бога. Ги познава Божјите заповеди и сака точно да ги исполни во 

Многу луѓе, цели поколенија, а и секој од нас, има опит на минати грешки, опит на живот по свое, а не по Божјата волја, опит на задлабочување во мртвата суета на псевдо-животот.И само чудото на Божествениот допир, чудото на Христовата Љубов може да го извлече човекот од лепливите и цврсти

Исповедта не е разговор за тоа „како бев доведена до очај“, ниту решавање на семејни конфликти или жалење од животот. Исповедта е средба со Бога, каде што не се претставувам како „во право сум“, туку како „виновна сум“. Каде што не објаснувам зошто се случиле работите, туку се каам.

Со јавувањето на Господ во Јордан, сјајот на спасението засветли над човештвото. Господ проповедаше меѓу народот три години, подготвувајќи гo за доаѓањето на Царството Божјо. Но народот само се восхитуваше на Неговите чуда; не Го прифатија; и на крај Го распнаа.

Светоотечката аксиома — „Добродетелта се живее заради вистината, а не вистината заради добродетелта“ — е (и треба да биде) аголен камен на вистинитоста на нашето христијанско самосознание. Да се живее „во вистината“ значи борба, болка, солзи, тага,

Многу е важно, како живее човекот, со кој се дружи, кои му се другари, како го минува животот, како се подвизува. Човекот се менува. Тоа е природно, што се менува: кога раснеш, ти се менуваш, твоето лице не може секогаш да остане детско, ти ќе пораснеш, ќе возреснеш, изразот на твоите очи ќе стане