Ставови

Понекогаш растат тивко и незабележливо – од замор, од неискажани грижи, од рани што предолго сме ги чувале во молк.

Голем дел од одговорноста за духовната состојба на човекот се наоѓа во семејството. За да се ослободат децата од различни внатрешни проблеми, не се доволни советите, принудувањата, логиката и заканите. Co тоа станува уште полошо.

Гревот и слабоста секогаш носат последици; некој ги пренесува свесно, некој несвесно, но раната останува.
Покајанието е клучниот миг во кој почнува преумувањето. Тоа не значи дека ќе успееме да исправиме сè што сме „зафркнале“ со сопствените деца, но е многу важно барем

Не му е својствено да избира до избезумување меѓу стотици бесмислени варијанти на една иста работа. Тоа не е слобода. Тоа не е напредок. Тоа е ропство – тивко, удобно, блескаво, но ропство.
А духот, за да живее, бара едно: простор за молитва, тишина во која ќе го најде местото на срцето, и Бог – Оној за кого е создаден и со Кого ќе живее вечно.

 Вечен споменот да е на нашите просветители и описменувачи Кирил и Методиј.
Чувајте ги верата и јазикот на кои нѐ научија овие горостаси!
По тоа ќе нѐ познаат дека сме од родот нивни, а не по географијата.

Според мојот опит, многумина кои изучуваат биологија, вклучувајќи ги професорите и авторите на учебниците, биле толку многу вовлечени во аргументите во полза на еволуцијата, што дури и не се посомневале во нив. Тие ја проповедале... Високите стандарди на образованието и обучението се изгубени. Пропагандата и стремењето кон власта го замениле стремењето кон знаењата. Образованието станало измама.

Религиозните луѓе кои се поистоветуваат себеси со Православната вера најчесто се делат на две доминантни групи. Првите припаѓаат на компромисната група, тоа се оние кои сакаат да му угодат и на Бог и на ѓаволот, на Бога свеќа, на ѓаволот цигара, ем верници, ем распуштеници, ем со пола град скарани, со расипани меѓучовечки и семејни односи, ем први на причест во Црква.

 Секогаш кога ќе се почувствува ерупција во актуелната криза, или кризи, очајнички посегнуваме по некоја автодеструктивна онтолошка матрица: унијатството, богомилскиот дуализам, новокалендарството - како божем тие нешта магиски ќе ни ги решат проблемите. Но, што е под површината на таа маалска еуфорија, перверзната причина за ваквото реагирање?

Светото писмо и Светото предание вели дека само Бог е безпочетен, сè друго има почеток. Така и нашата Евхаристиска заедница има почеток, нејзиниот почеток е тесно поврзан со ликот и делото на свети Климент Охридски, на кого му ја должиме сета духовно - просветна мисија во црковниот живот на македонскиот народ.

 На едно место Христос укорувајќи ги фарисеите за нивното лукавство и грев на нерасудување, им вели: Тешко вам, водачи слепи, кои велите: Ако се заколне некој во храмот, не е ништо; но ако се заколне некој во црковното злато, виновен е. Безумни и слепи! Што е поголемо, навистина: златото или црквата, која го осветува златото?

Текстовите се пишувани умерено и со вероучителско умеење - да се биде близу, близок и до оние кои посrот, чекорејќи низ него, ќе го осознаат како премин (пасха), но и оние воцрквените, кои се веќе свесни или насетуваат дека борбата на духовниот раст трае до последниот здив. Речениците се блаrи, нежни, од нив извира љубовта на еден пастир кон неговото стадо

Отец Јован Таковски остави зад него една импресивна Рајска библиотека
На неговите преводи на сите 19 книги од Богослужбата
И сите дела на Св. Климент Охридски
Од црковнословенски на македонски јазик

Социолозите и антрополозите, религиозни и нерелигиозни како Диркем на пример, одамна објективно и научно докажаа дека празнувањето на празниците припаѓа на најдлабоката и првобитна основа на човечката култура и живот. Од историјата не е позната ниту една човечка цивилизација која не празнувала празници.

Никогаш не сме подготвени и никогаш не е вистинското време за човек да замине од овој свет. Кога ќе дојде, ќе помислите дека не сте ги направиле сите работи кои сте сакале да ги направите. Крајот обично секогаш доаѓа изненадно, и претставува ужасен момент за вдовиците и досаден момент за децата кои не разбираат што е погреб (фала му на Бога).

Историското минато на Охрид и неговиот сјаен црковен придонес е низвременски. Владее ликот на Свети Климент (840-916), научник и писател. Ученикот на Светите просветители Кирил (826-869) и Методиј (815-885), кој и го ракоположил. Неговите свештени мошти се наоѓаат во Свештената Обител на Свети Пантелејмон,

Православното воспитување помага човекот да ги надмине животните проблеми или потешкотии, без да направи или да дозволи душата да биде потиштена, што неретко доведува до немили ситуации. Многу родители, за жал, „ги лечат“ нивните потиснати емоции преку нивните деца. Сето она што тие не успеале да направат или да бидат во животот, 

Без благословот од Бога, без Неговото осветување на бракот, сите поздрави и добри желби од пријателите ќе бидат само празен звук. Без Неговиот секојдневен благослов во семејниот живот, дури и најнежната и вистинска љубов не ќе може да даде сè што му е потребно на жедното срце

Од никаде ми се појави,
Така тивко, сама, неповикана.
Сето време,
Криејќи се длабоко во мене.
Како оганче, од кандилце
Како светлинка, од светулка.
Мојата прва љубов,
Моја светлина.