07. 07.2008 г, н.Капиштец, Скопје

Денес кога Светата Црква го празнува споменот на Раѓањето на св. Јован Крстител,  Блаженејшиот Архиепископ Охридски и Македонски Г.Г.Стефан во сослужение на Митрополит г. Горазд, деканот на Богословскиот факултет, д-р  Ацо Гиревски  и свештенството од Скопска епархија, отслужи Света и Божествена Литургија во истоимената  црква  на светителот,  во населбата Капиштец во Скопје.

Архиепископ Охридски и Македонски Г.Г.Стефан: Беседа на ден 07. 07. 2008 г. 

...Размислувајќи за најголемиот меѓу родениете од жена, за оној којшто  се удостоил да го крсти Господа, мислата ми се задржа на оној податок дека св. Јован уште мал останал без родители, па се повлекол во пустина и таму се подготвувал за големата служба што му претстои. Зошто го нагласувам ова? Најпрво, заради тоа што не само што е тешко да се живее без родители туку туку и заради тоа  што е уште потешко да се избере и да се опстои на вистинскиот пат, како и тоа да се остане пример не само во својата, туки и за сите генерации  во  сите времиња. Одбележувајќи го денес празникот на Раѓањето  на св. Јован Крстител, да размислиме за тоа какви сме ние , каква е нашата генерација, како се снаоѓаме во овие исклучително тешки времиња. Размислувајќи на оваа тема се прашувам што е денес потешко, да се биде родител или да се биде дете.

***

Возљубени во Господа, насочувањето на децата кон изборот и определбата на идниот позив е тешка задача за секој родител. Не е лесно и едноставно,.во кое средно а уште потешко на кој факултет при толку многу наши универзитети.
Но најтешката задача која е потешка и од секое средно, од секој наш факултет, е секако онаа детето да се воспита и да се насочи кон  доброто и во доброто.

И надобрите професии не се најдобри, ако човекот покрај стручноста  во себе нема добрина. Нашите постари родители и дедовци, немаа многу дипломи, немаа познавања од научните области, но знаеа да го разберат, што би рекле , ракописот Божји. Беа исполнети со многу повеќе добродетели, да бидеме искрени  повеќе добродетели отколку ние  што ги имаме,  оваа нашата генерација. Говорејќи за овие во некоја смисла, актуелни, и можеби акутни теми во нашево секојдневие, како  да чувствував  потреба  и да се запрашам, дали конечно ќе најдеме време, ќе најдеме храброст,  ќе најдеме начин  да проговориме за најголемиот проблем меѓу нашите млади генерации .

Злото кое што сите го гледаме и кое .секојдневно уништува и однесува млади животи, уништува цели семејства,...како никој да несака да го спомне, како да се одлага, или ќе речам се премолчува, а таа се повеќе и повеќе се шири, дури според некои информации и во нашите основни  училишта.

Колку само несреќни родители има покрај нас и меѓу нас, колку има такви кои би дале се да го спасат своето дете, од овој наш современ пекол. Во таа насока, во помагањето на тие несреќни млади животи и треба и мора да се направи нешто и од страна на нашата Света Црква. Сите што поскоро треба да го бараме лекот, зашто тоа зло е полошо од сите војни и од сите болести и од сите погрешни професии.

Неодамна слушнавте, дури и татко си го уби синот зависник од дрога и повеќегодишен затвореник заради истото зло. Родителот крена рака  врз  родениот син кој со  своето однесување, со години  ќе речам го убивал својото семејство.

Овој пример верувам дека , за жал  ќе помогне сите ние да размислуваме повеќе, колку и како се грижиме са своите деца, како и тоа, јавно и гласно да побараме од надлежните служби и институции конечно да превземат потребни мерки најпрво за спречување а потоа за отстранување  и се разбира  и за лекување  на зависните од злото на овој век.

Посветувајќи им  го денешното слово на младите генерации, сакам да го истакнам и видливиот песимизам кога е во прашање нашата македонска иднина. Чести се прилозите во нашите медиуми на темата наталитетот  меѓу македонскиот народ. Прашањето каде одиме како нација со овој просек на едно и помалку,  дете по семејство. Исто така скоро секојднева тема се информациите за испразнетите наши села, па дури за цели територии во Македонија, поради некогашната миграција, село-град, како и печалбарството во шеесетите и седумдесетите години, на минатиот век, процес кој за жал трае сеуште. Во таа смисла се и честите апели да се оженат и омажат оние, кои како на тоа да подзаборавиле.

Тука треба да ги споменеме и честата појава на разводи меѓу нашите млади бракови. Значи сите заедно сме исправени пред многу сериозни проблеми, зашто имаме генерација со многу проблеми и имаме проблеми со се помалку и помалубројни генерации. И за се покрај Бога, ќе речам сами најмногу можеме да си помогнеме..Најдобро е во овие услови во кои што живееме , во овие економски, политички и сите други, проблемите да предизвикаат во нас желба за подобрување на истите со наше учество и сите колку што можеме да дадеме свој придонес за оваа наша земја и овој наш живот, да ни бидат подобри. Не е сета среќа што некои планираат да одат по странство, туку најголемата среќа би била во правењето на подобро живеење овде во родната земја. Ние родените пак овде имаме и обврска да се грижиме , да ја браниме, да ја чуваме , па и да живееме во својата татковина. Само личности со неизградени карактери , личности со недоволно изградено чувство за патриотизам и родољубие, можат своите животи  и животни планови да ги гледаат и планираат единствено во заминувањето од нашава земја. Значи ќе повторам, за се и во се ни е потребно домашното воспитување и насочување. И во поглед на  поведението, и во поглед на учењето, и во поглед на професијата и особено во поглед на нашиот начин на живеење.

Светителите се прекрасни примери кога се во прашање проблемите кои што го измачуваат нашево време, кои што ги измачуваат нашите генерации, кога се во прашање темите  во нашето општествено и црковно живеење. Тие имаат одговор за секоја наша анкета, за секое наше сомневање, и за секоја неизвесност во сегашноста и иднината, за секое оспорување и напаѓање, непризнавање и се друго околу  нашата држава, црква и нација.

Оној што го љуби Бога ќе најде љубов за се  и за сите. Оној што го носи Бога ќе покаже со делата свои, или оној што знае  која е смислата на црквата Христова на  земјата  ќе најде место и за својата но и за другите цркви, за својот и за другите народи. Ако живееме со Бога, ќе најдеме излез и во најтешките моменти, дури и кога ни е најтешко треба да покажеме подготвеност и да издржиме. Што се не претрпел  св. Јован, денешниот  славеник,  дури и главата ја изгубил но останал вечно да живее во споменот на Светата Црква и неговите почитувачи. Тој денес треба да ни биде пример во тоа што да избереме, што да правиме, и како да ја сакаме вистината и правдата. Нека ни е честит и за многу години денешниов ...празник  и дај Боже да бидеме следбеници на големиот праведник и подвижник Крстителот Господен, св. Јован. Амин

По Литургијата

Осветување и прекршување на празничниот колач

Посети: {moshits}