Панихида по повод 40-годишнината од упокојувњето на Архиепископот Ангелариј
На 15.6.2026 г., денот кога се одбележуваат 40 години од упокојувањето на вториот Поглавар Ангелариј на возобновената Охридска Архиепископија ...
На 15.6.2026 г., денот кога се одбележуваат 40 години од упокојувањето на вториот Поглавар Ангелариј на возобновената Охридска Архиепископија ...
Само половина час, ништо повеќе. Седни и изговарај ја оваа молитвичка. Збор по збор. Со разбирање:„Господи Исусе Христе, помилуј ме.“
Предание на Црквата се сведува на преданието на умно-срдечната молитва
Сo пoлагањeтo на свoитe рацe на избрани вeрници, апoстoлитe пoсвeтувалe eпискoпи, свeштeници и ѓакoни. Oд oва сe глeда дeка христијанската вeра нe e самo учeњe туку и сила.
Нo пoвeќe oд сè трeба да сe чита Нoвиoт завeт и Псалтирoт. Oд oва дoаѓа дo прoсвeтувањe на разумoт…
Што толку зборувате за тој Пајсиј, Јосиф Исихаст и другите? Јас не верувам во ништо од тоа – рекол тој.Тогаш отците му рекле:
Кога ти е тешко, кажи: „Сите светии, молете Го Бога за мене!“ — и тогаш сите светии ќе повикаат на небесата: „Господи, помилуј!“ — и ќе добиеш голема помош."
Исполнет со несигурност, тој често се обидува да се издигне себеси така што ќе ги потценува или гази другите, само за накратко да почувствува дека
Не беше воопшто лесно да се биде дете или млад човек во изминативе неколку години, ниту во Македонија, ниту во светот.
Тоа што им дозволуваме на мислите слободно да влегуваат и излегуваат од нашиот ум, без проверка, без граница, без „стоп“.
"Одете по целиот свет и проповедајте го Евангелието на секое создание." (Мк.16,15)

Како и да е, внатрешниот мир не треба, повеќе од нормалното – за нашиот духовен развој, да го губиме. Господ се грижи за нас и треба да имаме

„Не секој што Ми вели: Господи, Господи, ќе влезе во Царството Небесно, а оној што ја исполнува волјата на Мојот Отец Небесен

Малото момче праша: „Кажи ми што значи тоа?“ Пантанас одговори: „На грчки значи Сецарица, бидејќи Мојот Син е Цар на царевите.

Пре него што је изгубљени искушеник успео да отвори уста, старац га је ословио по имену и показао му исправан путоказ. На питање где живи, пустињак је кратко руком показао ка суровом, каменитом врху Атоса, тихо рекао: „Овде”,