ПРАВОСЛАВНА АСКЕТИКА ЗА МИРЈАНИ ГЛАВА III
Некогаш читав во една книга од областа на психологијата дека нашите мисли не се наша вистинска „сопственост“. Она за што размислуваме е резултат на воспитување, околности, времето во кое живееме, земјата во која сме родени. Да сме се родиле во друго време и друго место,







Постојат пламен што грее и пламен што гори; сето тоа зависи од изворот. Пламенот Христов преобразува; пламенот на лукавиот изгорува и руши. Христовиот пламен ќе го прегрнам; на другиот нема ни да му се приближам — ќе си заминам. Да внимаваме на пламените!


Ти, велиш, си ја прочитал Христовата реч: „Знае Отецот ваш што ви треба уште пред да го замолите“, и си заклучил дека молитвата воопшто не е потребна. Навистина, Бог однапред знае сè што ни треба, но Сепак Тој сака да Му се молиме. Затоа истиот Спасител заповедал да се молиме непрестајно и нè научил како да се
Приквечер Свети Јован ја побарал да му ја дадат отсечената рака бидејќи заповедта на калифот веке е извршена. Држејќи ја со левата рака отсечената десница споена со местото каде што беше отсечена, клечејќи пред иконата на Богородица цела ноќ се Ја молел Пресвета Богородица да го исцели за да продолжи да пишува.
























