Се жалиме и молиме за љубов, пријателство и добрина од другите, а за жал, повторно се разочаруваме. Жедта за тоа луѓето да ја пополнат нашата празнина, на крајот, нѐ доведува до извор без вода и нѐ остава повредени и страдални.

Важно е, кога се молиш на претходно опишаниот начин, да не му дозволуваш слобода на сопственото тело. Молитва при која телото не страда, а срцето не плаче, е слична на неоформен плод; таквата молитва нема душа, велат духовните учители.

Православната Црква носи во себе една длабоко спознајна и неизмерно раскошна тајна, содржина што повеќе од две илјади години го оживува човекот и го држи светот во постоење. Тоа е Светата Литургија – изворот на животот, допирот со Возвишеното, местото каде човекот се преобразува,

 Современиот човек често вклучува радио или телевизија, иако нема намера да ја следи програмата. Тој едноставно не може да ја поднесе тишината.
Затоа што тишината нè поттикнува да обрнеме внимание на нашето внатрешно јас, каде што има страсти и

Нивниот потсмев доаѓа од злобно срце; твојата насмевка нека биде без злоба. На незнаењето му прилега потсмев, а на знаењето – насмевка. Со својот потсмев тие ја зголемуваат вредноста на твојата молитва пред вечниот Судија. Бидејќи на Бога најмила му е молитвата на смела душа, опкружена

Некогаш читав во една книга од областа на психологијата дека нашите мисли не се наша вистинска „сопственост“. Она за што размислуваме е резултат на воспитување, околности, времето во кое живееме, земјата во која сме родени. Да сме се родиле во друго време и друго место,

Постојат пламен што грее и пламен што гори; сето тоа зависи од изворот. Пламенот Христов преобразува; пламенот на лукавиот изгорува и руши. Христовиот пламен ќе го прегрнам; на другиот нема ни да му се приближам — ќе си заминам. Да внимаваме на пламените!

 Ти, велиш, си ја прочитал Христовата реч: „Знае Отецот ваш што ви треба уште пред да го замолите“, и си заклучил дека молитвата воопшто не е потребна. Навистина, Бог однапред знае сè што ни треба, но Сепак Тој сака да Му се молиме. Затоа истиот Спасител заповедал да се молиме непрестајно и нè научил како да се 

Приквечер Свети Јован ја побарал да му ја дадат отсечената рака бидејќи заповедта на калифот веке е извршена. Држејќи ја со левата рака отсечената десница споена со местото каде што беше отсечена, клечејќи пред иконата на Богородица цела ноќ се Ја молел Пресвета Богородица да го исцели за да продолжи да пишува.