Дома

Свети Георгиј никого не истерал од таму. Тој и понатаму е таму и го чека денот кога грузискиот народ, со покајание, ќе ја отвори таа врата.“

Спасителу, Кој со Твојата крв ги искупи луѓето, и со Твојата смрт нè избави од горчливата смрт, и со Твоето Воскресение ни даваш живот вечен, упокој ги, Господи, сите кои починале благочестиво, или во пустините, или во градовите, или во море, или на земја, или во секое место: цареви и свештеници, архијереи, монаси, искушеници, отци, браќа и сестри наши, од секоја возраст и род, и удостој ги за Твоето Царство небесно !

Во Православната Црква, задушниците (како што кажува самото име, денови за-душа), ја засилуваат и обновуваат нашата свест дека ние, како живи членови, и претходно упокоените христијани 

Човекот, „херојот“ на сечие време, вообразениот господар над природата, самозамислениот творец на технолошкото „совршенство“,

Кон Богородица усрдно да притекнеме, ние грешните и смирените, и да припаднеме во покајание, повикувајќи од длабочината на душата: Помогни ни, Владичице, побрзај, смилувај се,

 Но молитвата не е рецепт за постигнување резултати. Таа е жед за однос, копнеж за средба. Не бараме само нешто да се промени во нашиот живот, туку нашиот живот 

Таа не се огледува во она што го исповедаш со зборови, туку во она што го зрачиш кон другите.

Едниот никогаш не ги слушнал зборовите „Те сакам“ од д ругиот. Изградиле куќи, ѕидови, купиле ниви, но цветот на бракот на крајот не расцутил.

За време на активностите на експедицијата, иконата на Мајката Божја – Казанска била постојано со нив. Експедицијата започнала со молитва пред Казанската 

На 01 ноември 2026 лето Господово, Недела 22-ра по Педесетница, преп. Прохор Пчињски, прен.

 Неговото Блаженство, Архиепископот Охридски и Македонски г. г. Стефан – во сослужение со свештенослужители од Скопската православна епархија – чиноначалствуваше на Осветувањето на манастирскиот храм „Свети пророк Илија“ – Чардак во скопското село Мирковци.

Манастирот на реката Пчиња е подигнат во 11 век. Манастирот бил и зографски центар, а и препишувачка школа, односно ракописен центар

Сè додека не дојде болката и не ги разниша нашите цврсти уверувања. Тогаш вперениот прст се спушта и се допира до нашите гради. Таму каде што се кријат нашите неискажани рани.

"Сo штo свeтитeлитe најмнoгу сe вoзвишилe и сe прoславилe вo oчитe на нeбoтo и на луѓeтo? Главнo сo смирeниeтo и сo службата."

Воскресението на мртовецот од Наин е симболика на првото просветлување на умот.„И почна да зборува“- тоа го симболизира почетокот на молитвата.

Светиот Дух ја изобличува нашата совест, а таму каде што нема Свет Дух, таму и не работи совеста, или, доколку некако работи, работи со аномалија. 

Милоста е заем небесен, во кој Самиот Бог е гарант на заемот - а умилостениот е должник кој не треба да го врати заемот веднаш, но е должен да го продолжи синџирот на милоста околу себе, да ја надмине и умножи примената милост, раздавајќи милост околу себе.

Повеќето луѓе денес не знаат зошто толку брзаат, а на крајот, со сето она за што велат дека се трудат да го создадат, создаваат болести и проблеми.

Ниту една видлива општествена промена, колку и да е голема, нема да го донесе плодот на кој се надеваме ако човекот остане ист во својата суштина.