логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 HRISTOS.SVETLINA7

Какви се и колку се вистински и искрени вашите молитви пред Бога.

Многу одамна си живееше еден свет старец, кој многу се молеше, и често тагуваше поради човечките гревови и прегрешенија. Овој свет старец се чудеше како тоа може луѓето да одат в црква, да Му се молат на Бога, а да живеат лошо. А и гревот не недостасува во нивните животи...

Еднаш, со такви мисли старчето потона во длабок сон. И сонуваше како еден пресветол ангел, прегрнувајќи го со крилјата, го крева високо над земјата. Како што се возвишуваа, сè послабо и послабо се слушаа звуците од земјата. Замолкнаа човечките гласови, се стишаа песните, вревата од метежниот, секојдневен живот. Одвреме-навреме, до нив допираа хармонични, нежни звуци - како некакви далечни лири.

- Што е тоа? - запраша старецот.

- Тоа се светите молитви - одговори ангелот. - Само тие се слушаат овде.

- Но, зошто толку слабо се слушааат? И зошто се толку малубројни? Зарем не се моли сега сиот народ во црква?

Ангелот го погледна со нажалено лице. „Сакаш да знаеш зошто? Види самиот, старче...“, и му покажа кон една црква на земјата. На чудесен начин нејзинот покрив се отвори, и старецот гледаше што се случува во црквата. Беше собран многуброен народ, псалтите стоеја на клиросот, а во олтарот - еден свештеник во полно и раскошно одејание. Богослужбата си течеше, но... не можеше да се слушне ниту еден звук. На левиот клирос, еден чтец брзо-брзо читаше нешто, или попрво, му се движеа усните, но неговите зборови старецот не можеше да ги чуе. На амвонот, театрално пријде ѓаконот, кој беше доста висок, и со навежбано движење ја подмести својата бујна коса, го крена орарот, широко ја отвори устата и... - ниту глас.

На клиросот, протопсалтот ги подготвуваше псалтите да пејат. „Е, хорот, најверојатно, ќе го чујам...“ - си помисли старецот. Протопсалтот удри со тонската вилушка по коленото, ја доближи до увото, ја испружи раката и даде знак за почеток, но - царуваше потполна тишина. Навистина, тоа беше многу чудно да се гледа: тој ја движеше раката, псалтите се црвенеа од напрегање, други пак се подигаа на прсти, високо држејќи ја главата за да ги достигнат високите тонови, но пеење не се слушаше.

- Но, како е ова возможно? - праша старецот. И погледна кон оние кои се молеа. Ги имаше премногу - и од сите профили: мажи и жени, старци и деца, трговци и селани. Сите тие се крстеа, се поклонуваа, многу од нив и шепотеа нешто, но ништо не се слушаше. Сета црква беше нема. „Зошто се случува ова?“, старецот го запраша ангелот.

- Ќе се симнеме долу, ќе видиш и ќе разбереш - му одговори ангелот.

И лека, полека, невидливи за луѓето, се спуштија во црквата. Една елегантно облечена жена стоеше пред нив, и на очиглед на сите, усрдно се молеше. Ангелот се приближи до неа, и внимателно ја допре со раката... Одеднаш, старецот го виде нејзиното срце, и ги разбра нејзините помисли: „Ах, онаа непријатна сопруга на управникот! - си мислеше жената. - Повторно со нов шешир. Мажот - пијаница, децата - за никаде, а таа се мисли манекенка! Види само како парадира!“ Покрај неа, стоеше еден трговец, пристојно облечен, и замислено гледаше во иконостасот, од каде го гледаа Спасителот и Неговата мајка. Ангелот го допре за градите, и пред старецот веднаш се открија и неговите помисли: „Каква штета! За бадијала го продадов... таква роба денес веќе не може да се купи! Мора да изгубив илјада, можеби и илјада и пол...“

Малку понастрана од него, стоеше еден младич. Тој речиси и да не се молеше, туку цело време гледаше налево, кон жените, се црвенеше, стоејќи де на едната, де на другата нога. Ангелот го допре, и старецот веднаш го прочита неговото срце: „Ах, добра е Александра... Има сè: и лице, и стас, и карактер, и работа... Ете, таква жена сакам! Ќе биде ли моја некогаш?“

И многу други допре ангелот, и сите тие имаа слични мисли: пусти, празни, житејски. Пред Бога стоеја, а на Него не ни помислуваа. Само глумеа дека се молат. „Разбираш ли сега? - на крајот, ангелот го праша старецот. Таквите молитви не доаѓаат до Божјиот престол. Затоа и ти изгледаше дека тие се неми.“

А тогаш, одненадеш, се слушна едно срамежливо детско гласче: „Господи! Ти си добар и милостив... Спаси ја, помилуј ја, исцели ја мојата болна мајка!“ Во аголот, клекнато и навалено на ѕид, стоеше некое детенце. Во очите му светеа солзи. Се молеше за својата болна мајка. Ангелот го допре и неговото срце, а старчето виде и во него. А во него - само тага и љубов. „Ете какви молитви се слушаат кај нас“ - му рече ангелот.➕
Свети Василиј Кинешемски
Хор Роман Слаткопевец

 HRISTOS.SVETLINA2

 

 Избор од фб профил на

 Maj 2021 лето Господово

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Јуни 30, 2021
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel

СКОК ПРЕКУ ЈАЖЕТО НА НЕСОГЛАСУВАЊЕТО

Затоа, секогаш кога можеш прескокни го јажето на несогласувањето и фати се за оној дел од приказната кој ветува радост, насмевки и љубов. Горчината плисни ја со бран од морето, измиј го отровот на искажаните зборови и погледни кон залезот на сонцето. Тоа ќе…

Се упокои во Господ Митрополитот Црногорско-приморски Амфилохиј (30.10.2020)

Митрополитот Амфилохиј е роден на Божик, 7 јануари 1938 година, во Бари Радовиќ, во Долна…

Свети свештеномаченик Харалампиј

Фев 23, 2020 Житија 2673
ih3387
Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 1828
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…