Научниците: одењето во црква му годи на психо-емоционалниот мир

За утврдување на влијанието на религиозноста врз смртноста и подложноста на болести, научниците ги зеле в предвид факторите на религиозната припадност, интензитетот на посетувањето на религиозните богослужби и здравствената состојба на испитуваните. Научниците сметаат дека одењето во црква го подобрува психо-емоционалниот мир, а може да го подобри и квалитетот на животот.







Тешко дека Творецот би започнал да ни дарува безумни заповеди. Дури ни црковните заповеди не се напишани со цел да ги измачуваат луѓето. Тогаш, во што се состои смисолот на оваа заповед?
03. септември (сабота),
Нека се радуваат, затоа, денес сите жени и сите мајки во светот, гледајќи со какво достоинство ги украси Пресветата и Преблагословена Богородица. Да, какво само достоинство Бог им даде на жените преку Својата Пречиста Мајка! Таа е навистина образец на секоја мајка, највозвишен пример на секоја жена.
Ете, благочестиви христијани, какви треба да бидеме и ние. Богородица е неисцрпен извор на добродетели кои треба да нѐ красат и нас самите: да се угледаме на нејзиното смирение, на нејзината скромност, на нејзиното трпение, на нејзиното послушание, на верата, љубовта, пожртвуваноста и верата нејзина. Ете, Богородица е пример за секој човек. Ете, Богородица е пример за секоја жена, за секоја мајка. 



Треба да се молиме за сите што зборуваат лошо за нас, и да бараме од Бога да им подари покајание, просветлување и здравје, а во себе да не оставиме ни трага од омраза кон нив. Да го задржиме само искуството на преживеаното искушение, да го исфрлиме од себе сиот отров, и да се потсетиме на зборовите на св. Ефрем:
Тогаш, како да се однесуваме кон празниците, особено кон неделата, како голем, а чест празник? Така што во недела ќе размислуваме за нашите пропусти и гревови, но и што ќе Му се радуваме на Богочовекот Христос Кого Го среќаваме на Светата Литургија, во Телото и Крва, но и во ликот на секој човек што ќе го сретнеме.



Егоизмот, зависта, неправедноста, лагата, богатењето и пред сè, непокајанието, односно нашето свесно и цврсто врзување за злото, творат крст на којшто ние самите себе се распнуваме, а Бог да не го сака тоа. Човечката злоба, во секој свој облик, претставува смрт и мрак. Со изборот на местото на разбојникот од левата страна, нашиот крст добива предвкус на пеколот.

























