КАКВА СИЛА ИМА ПРОСКОМИДИЈАТА - вистински поучен настан
Само што еромонахот ја зел просфората во левата рака, а копјето во десната, монахот десно од жртвеникот ја видел упокоената. Таа била така свртена за да може да ја види жртвата која за неа се принесува !
Само што честичката била извадена, на лицето на починатата се појавила радосна насмевка и неа ја снемало.


Оваа Девојка, значи, имала сила со оцелувањето на нејзината личност, како најсилен магнет, да го привлече од пазувите на Отецот блесокот на славата Очева и да го облече во смирението на човечката природа, освен во гревот, за да го спаси паднатиот човек од пропадливоста и смртта и да го издигне до пазувите на Отецот, до толку што и Самиот да рече не ве нарекувам повеќе слуги, зашто сте Ми пријатели.
– Не благодетите, НЕ, не доаѓаат од Бога. Знаете колку „добра“ ни носи и ѓаволот, за да нè задржи далеку од Бога? За нас добро е ова што нè води кон нашето спасение. Сите други „добра“ (благодети) да не ги сакаме. Затоа вели апостолот Павле дека ѓаволот доаѓа како ангел на светлината.
Кажи му едно топло „добро утро“ на соседот.
На искушенијата од ѓаволот во пустината Христос им се спротивставува со едно директно отфрлање, темелејќи ги своите одговори и богословски. Ова претставува поука за нас. Секој пат кога имаме лоша помисла, должни сме да ја отфрлиме веднаш, да го избегнеме дијалогот со неа. Ова, меѓутоа, не може да се усвои на друг начин освен само со долгогодишен подвиг, со дејствието на благодатта во нас.
Спасителу, Ти ги исповедам своите гревови што сум ги направил и ги откривам раните на душата и телото мое, направени од грешни помисли.
Нашиот праотец Адам, кого прв си го создал, беше измамен некогаш во Едем, Избавителу, и го слушна Твојот збор: повторно ќе се вратиш во земјата, од која што и настана. Не можејќи повеќе да трпиш адот да го држи Твоето создание, Спасителу наш, Ти го ослободи. Ослободи го и нашиот брат (име) и упокој го во Царството Небесно.
Има многу луѓе кои сакаат да се оженат, но не го прават тоа (а како изговор кажуваат дека немаат пари или убава работа), сакаат да станат монаси, но не одат во манастир (како аргумент велат дека немале знак), сакаат да почнат свој бизнис, но не се осмелуваат. Сакаат нешто, но во пракса покажуваат дека не сакаат.
„Да се здобие Исусовата молитва – значи да се здобиеме со вечноста. Во најтешките моменти од разградувањето на нашиот физички организам, Исусовата Молитва, станува облека на душата; кога ќе престанат активностите на нашиот мозок и кога сите други молитви
Кога за штетноста од богатството, славата и уживањата зборуваат луѓе, кои тоа го немале, може и да се посомневаме во нивните зборови, но кога тоа го зборува човек кој го уживал сето тоа – мора да му веруваме.
Братот го прашал старецот: „Дали треба да ги прашуваме старците за сите помисли коишто ќе се родат во нашето срце?“ Старецот одговорил: „Нема потреба да прашуваш за сите помисли коишто ќе се родат во твоето срце, затоа што се минливи, туку само за оние коишто остануваат и се борат против вас..
Присилувајте се на Исусовата молитва, и таа ќе стане за вас сè: храна и пиење, облека и светлина, утеха и живот духовен. Сè ќе добие оној кој ја има молитвата. Без неа, ништо нема да ја задоволи душевната празнина. Сакате да го засакате Христа? Засакајте ја молитвата..
“Прeд да дувнe вeтрoт на смртта, и прeд да сe пoјават на мoeтo тeлo бoлeсти, вeсници на смртта, пoмилуј мe”.
Нeкoe мoмчe Лука, внук на св. Јoван Рилски, кoга слушнал за свoјoт стрикo, а влeчeн oд жeлбата за духoвeн живoт, дoшoл кај свoјoт стрикo вo планината. Јoван гo примил сo љубoв и пoчнал да гo пoучува и да гo пoддржува вo пoдвигoт. Нo таткoтo на Лука eдeн дeн сe пoјавил прeд пeштeрата на Јoвана и лутo пoчнал да гo наврeдува свeтитeлoт затoа штo му гo задржал синoт вo таа пeштeра.
Ова тој го кажувал на почетокот. А подоцна, кога полека им се предал на љубовта и служењето на Бога, Он го видел настроението на неговото срце и Божјата благодат се вселила во него. Така тој успеал да Го живее Христа, односно самиот Христос се вселил во него, па така оној кој велел...























