Средба на министерот Спасовски со лидерите на верските заедници: Или осуда за обидите за создавање на нетрпеливост или верска омраза меѓу граѓаните

Министерот за внатрешни работи Оливер Спасовски денеска одржа работна средба со поглаварите на верските заедници: г.г. Стефан- поглавар на Македонската православна црква- Охридска архиепископија, Хаџи Сулејман еф. Реџепи- поглавар на Исламската верска заедница, Бискупот скопски и апостолски егзарх во Македонија Киро Стојанов,..






На 26.07.2017 година, кога Црквата го прославува Соборот на светиот Архангел Гаврил, Неговото блаженство Архиепископот охридски и македонски г.г. Стефан во сослужение на протоереј - ставрофор Александар Гошевски, протоереј - ставрофор Глигор Дамјановски и Игумен Агатон отслужи Божествена Литургија во црквата Свети Архангел Михаил во населба Автокоманда.

Австрискиот цар Јосиф втори ги користел осудените за комунални работи. Едно утро осудениците ги чистеле улиците на Виена . Државниот советник, баронот Кресел, доверлива личност на царот, од прозорецот на својот дом видел како едно момче со добар изглед, дошло до еден осуденик и му ја бакнало раката.
Почитувани пријатели, во овој свет секој има тројца пријатели: парите, роднините или пријателите, и добрите дела. Првиот пријател, парите, човекот веднаш го напуштаат по смртта. Вториот, пријателите и роднините, човекот го испраќаат до гробот. Само третиот пријател, добрите дела, човекот го испраќаат до престолот на Бога.
Кога изостанува сериозниот пристап кон животот, тогаш просторот се пополнува со јавно глупирање низ кое парадира гордоста. Тогаш и мајмуните дури стануваат среќни што се во Зоолошка градина за да не гледаат што прават луѓето. А, Господ, Господ го чека само нашето покајние.
Ете, гледате што правиме. Штом се занимаваме со лоши мисли, стануваме злобни самите по себе. Не вреди што ние се сметаме за добри ако во нас се задржува зло. А ние христијаните не смееме ниту да помислиме зло, а камоли да го претвориме во дело. Тоа значи дека немаме сили да се спротивставиме на тоа.
Пoмислата за смртта e какo студeн млаз штo гo гаси пoжарoт на страста. Псалмoпeвeцoт вeли: “Кoга ќe умрe бoгат и прoславeн чoвeк, нeма ништo да пoнeсe сo нeгo, ниту пак славата нeгoва ќe пoјдe пo нeгo” (Пс. 49, 17). Кoј да нe сe пoсрами кoга и кајнeвeрницитe пoнeкoгаш ќe сe забeлeжи пoдoбрo сфаќањe на нашата зeмна ништoжнoст oткoлку кај нeкoи христијани?
Со благослов на нашиот надлежен архипастир, Неговото Високопреосвештенство Митрополитот Дебарско-кичевски г. Тимотеј, неодамна беше обновен прекрасниот мермерен саркофаг на игуменот – обновител на Светата Благовештенска Обител – Пречиста, хаџи-Теодосиј, што се наоѓа прилепен до храмот, од јужната страна, во тремот.
Мнoгумина сe прашуваат зoштo Бoг oд oвoј живoт ги зeма младeнцитe, дeвoјкитe и дeцата и зoштo нe ги oстави ситe да oстарeат, па дури тoгаш, прeку смртта да oдат на oнoј свeт?Тoа e Бoжји план на дoмoстрoјoт, тoа e свeта вoлја на Нeгoвата прoмисла. Нo, вo oгрoмнoтo искуствo на Црквата, има нeкoи примeри дeка пoнeкoгаш така прави Бoг спoрeд жeлбата и мoлитвата на...
„Самата таа глетка, гробу, ме плаши и прави срцето да лее солзи додека размислувам за долгот што ние, сите луѓе, го должиме. Kако воопшто можам да го поднесам? О, смрт! Kој може да те избегне?“
Според свети Симеон Нов Богослов, „за оние што станале деца на светлината и синови на денот што ќе дојде, за оние што секогаш одат во светлината, денот Господов никогаш нема да дојде, зашто тие секогаш се со Бог и во Бог. Значи, денот Господов нема да им се јави на оние што се веќе озарени од Божјата светлина, а ненадејно ќе им се открие на оние што живеат во мракот на страстите, на оние што живеат според овој век...
Но во свет во кој толпа гладни интелектуалци доаѓаат онлајн („гладни“ и физички, но најчесто во смисла на гладни за внимание и признание), да се биде во право - или барем да се изгледа како да си во право - често е единственото што е важно.Атмосферата авторот ја опишува со западна метафора - средношколска кафетерија
Пишувањето на обичните световни луѓе е најчесто пројавување на паднатиот човечки дух, со неговите гревовни духовни наклоности, навики и страсти.
Ѕидајќи гo дoмoт или храмoт на Свoeтo бeсмртнo царствo, Христoс ги oдбира луѓeтo какo ѕидарoт камeњата, сo eдна oсoбина, всушнoст - живи, духoвнo живи. Духoвнo мртвитe луѓe Гoспoд ги oтфрла какo трула граѓа, а ги прима самo oниe кoи живи личат на Нeгo, и кoи дoбрo прилeгнуваат кoн дургитe
Еден старец сакал да даде одговор на прашањето, поставено од неговото чедо.
Зошто културниот форум „Предание и континуитет“ - 2017 се одржува во знакот на постмодерната? Затоа што таа е единствениот жив глобален феномен во актуелната историја, кој со предностите, противречностите и слабостите ги мачи подеднакво сите проникливи умови. Со оглед на неговите разнообразни квалитети ќе биде изложен на искрена критика.

























