Духовен Азбучник

 Значи тој бил теоретичар ама повеќе се осврнувал на пастиркото дејствување  со дела. Така неговите дела секогаш имале морално – практичен карактер и биле службено орудие, помошно средство за поуспешно и по плодородно пастирско служење. Тој вели : ,,Во мене една е целта, да се принесам, приведам во sидањето на црквата.

„Ништо толку силно не може да ја изрази длабочината на христијанската љубов и смирение, ништо друго не може да внесе свежина во срцата на луѓето и промена во атмосферата на целиот свет, како што тоа го може зборот прости. Збор, кој го претставува тој силен крик на душата и повикот кон секој човек за помирување...

Од својата дванаесетта година страдав од опседнатост. Животот ми беше вистинско мачење. После чинот на истерување на демонот се чувствував како да сум претепан. Тогаш мојот духовник одлучи да служи бдение во првата сабота од Великиот пост во 1995 година во Суроти (женски манастир во близина на Солун, каде што е погребан старец Пајсиј).

Светите Оци велат дека секој треба да ја практикува Исусовата молитва: „Господе Исусе Христе Сине Божји, помилуј ме“. Кога таа ќе почне сама да се твори, без твојата волја,тогаш тоа е неверојатна, боженствена сила. Чувствуваш неискажана радост. Се ти е омилено, се ти е добро, се ти е свето. Тоа е Боженствена благодат која се дава, не зависи од нашата волја, желба;

Гревот е, пред сѐ, духовна и метафизичка појава. Коренот на гревот е во мистичната длабочина на духовната природа на човекот. Суштината на гревот не е во нарушувањето на етичките норми, туку во отстапувањето од вечниот Божествен живот, за кој е создаден човекот и за кој е природно, т.е. по својата природа, повикан.

Светите Τри Светители, Василиј Велики, Григориј Богослов и Јован Златоуст имаат секој посебен ден на празнување според календарот на Св. Православна Црква Светите Три Светители, секој одделно имаат ден за празнување во месецот јануари, и тоа: Св. Василиј Велики се празнува на 1-ви јануари, Св. Григориј Богослов на 25-јануари и Св. Јован Златоуст на 27-ми јануари.

Пастирската служба според своето значење и мисија што ја има е неспоредливо поголема од било која друга што се извршува на земјата, а место зазема дури и на небесата, па затоа нејзината димензија е небоземнаГоспод Исус Христос е Единствениот, Вистинскиот Пастир, а црковните пастири се неговите соработници.

Дури и гoлeмитe свeтитeли сe мамeлe за луѓeтo.
Така, на примeр, св. Василиј дoлгo врeмe гo смeтал eдeн лицeмeрeн eрeтик за свeт чoвeк и гo бранeл oд мнoгу напаѓачи, дoдeка најпoслe и самиoт нe сe увeрил за нeгoвата лажнoст и сe разoчарал гoркo.

Дури и во моменти на темнина и страв, кога Бог не постои за мене, Тој сеуште постои. Кога се чуствувам како жив-неуспех, кога сите мои напори изгледаат бесплодни, кога мојот живот изгледа постанал суетен, Христос е сеуште мојот Христос. Тој е тука за мене што и да се случи. Тој постои без разлика на моите способности, капацитет и поимање. Јас можеби си...

„Се сеќавам, кога ќе имавме добар род на овошје и зеленчук, им дававме на своите соседи, делевме.

Денес имаат ладилници. „А зошто да даваме на другите?’’, велат, „да ставиме во фрижидер и ќе биде за нас’’.

Самиот старец Пајсиј беше голем аскет. Си мислев, дека човек не може да живее така, како што живееше тој. Кон себе, тој, немаше никаква милост, никакво снисходење. Практично не спиеше секоја ноќ. Самиот си наложил такво послушание – од залезот до изгревот (на сонцето) се молеше сам во својата ќелија. Одмараше само по час или два по изгревањето (на сонцето).

Божјите очи и „погледот“ постојано се свртени кон човекот, затоа што Неговата намера е да го бара дури и најмалото позитивно расположение во Неговото создание, и Тој влегува во срцето на човекот во истиот момент од неговиот живот, кога тој ќе се сврти кон Својот Создател со малку разбирање и смирение.

Не знам која е целта на било кој друг, но христијаните треба да си знаат дека нивната цел е Христос, а тоа подразбира прво Крст, па Воскресение. И што е најважно, зборовите на Спасителот, во светот ќе имате маки, но, знајте Јас го победив светот. И сега може ли да не интересира нешто друго освен Победникот.

Оној кој во себе Го има Христа, тој доживува работи што не можат да се искажат: свети и свештени. Живее во радост. Ова е вистина, го имаат доживеано и живеено луѓе, подвижници на Света Гора. Постојано со копнеж ја шепотат молитвата „Господи Исусе Христе"…

...Да се надеваме дека во иднина нема да нé остави Господ без Својата помош. Времето сега е тешко и опасно. Треба да бидеме внимателни и трезни. Непријателот префинето, итро настапува, се приближува... Се чувствува приближувањето и здивот на антихристот, ништо нема да биде сокриено, да. Тука во никој случај не треба да се паничи.

Ако продолжиме да седиме непокајани и да опстојуваме во нашата мрзливост и небрежност, без да се молиме, можеме да ја изгубиме наклонетоста кон покајание.

Господ да чува од тоа да ја изгубиме желбата за покајание!

Сoвладаната бeда најсилнo ја oбјавува Бoжјата слава и славата на правeдникoт. Св. Григoриј Акрагантски вo сè бил правeдник и угoдник Бoжји. Нo Бoг му испратил бeда, слична на бeдата штo нeкoгаш ги стасала св. Атанасиј и св. Макариј. Имeнo, двајца свeштeници, Савин и Крискeнт, на кoи Григoриј им направил гoлeми дoбрини,

Која е најкратката молитва за простување на гревовите? Молитвата на разбојникот на крстот: „Спомни си за мене, Господи, во Твоето Царство". А кој го сврзува и ослободува христијанинот во таинството на исповедта? Тој се сврзува и разрешува (ослободува, одврзува) прекутаинството на свештенството.

Светото Евангелие зборува за Христос, кој отиде во гадаринската област, спроти Галилеја. Таму го сретна еден човек од градот, кој долги години беше заробеник на демоните. Одеше сосема гол и не живееше дома, туку во гробовите.

- Монах- тоа е оној, кој не само што се труди да се моли нерасеано, но и живее нерасеано.

- Монах- тоа е оној, во кого Божестевената Љубов го најде своето живеалиште и кој стана непобедлив и непристапен за непријателот.

- Монах- тоа е оној, чија непрестајна молитва стана непрестајна Љубов кон Бога.